Seria Nieskończenie Niepodległa poświęcona jest 100-leciu Odzyskania Niepodległości przez Polskę. Tematem są znane i mniej znane fakty z naszej najnowszej historii od 1918 roku Odpowiedzi będzie można znaleźć w opisach skrytek lub też trzeba będzie sięgnąć do wiadomości umieszczonych w Internecie lub innych źródłach;-) Życzymy owocnej i przyjemnej zabawy z historią
Ich nazwiska, słowa, a przede wszystkim – czyny przeszły do legendy. W obliczu śmierci dawali prawdziwy popis odwagi i brawury. Pokazywali, czym jest honor w walce. Stawali na drodze przeważającym siłom wroga i „wykonywali niewykonalne rozkazy”.
We wrześniu 1939 roku polscy żołnierze stanęli do walki z dwiema militarnymi potęgami: Wehrmachtem i Armią Czerwoną. Wierni wojskowej przysiędze, do końca starali się spełnić swój obowiązek wobec Ojczyzny, wykazując w boju hart ducha i męstwo. Czyny niektórych z nich urosły do rangi symbolu bohaterstwa na polu walki.
Był organizatorem i dowódcą 151 kompani fortecznej, składającej się z siedemdziesięciu twardych górali z Żywiecczyzny i Podhala. Kompania obsadzała cztery niewykończone schrony bojowe w punkcie oporu Węgierska Górka.
2 września 1939 roku polskie fortyfikacje stanęły na drodze pochodu niemieckiej 7 Dywizji Piechoty. Niemcy od 14.00 przez dwie godziny okładali je ciężkim ogniem swojej artylerii. Natarcie ich piechoty zostało jednak odparte przez naszych obrońców. Napastnik zmienił wówczas taktykę i stworzył specjalne grupy szturmowe, złożone z saperów i miotaczy ognia. Każdy fort miał być zdobywany indywidualnie.
Atak rozpoczął się w nocy. W tym czasie załoga jednego ze schronów ewakuowała się. Trzy pozostałe walczyły dalej. Pod fort dowodzony przez kapitana Semika podeszło aż czterdziestu szturmanów, wszyscy jednak zostali wybici granatami przez Polaków.
Tej nocy jeszcze trzy ataki zostały krwawo odparte. Dopiero w godzinach porannych 3 września padły dwa polskie schrony. Pozostał tylko fort kapitana Semika, na którym skupił się cały impet niemieckiego uderzenia.
Niemcy otoczyli polski bunkier, przez szczeliny wrzucali granaty i dynamit, ich artyleria biła do strzelnic i drzwi pancernych. Mimo to nasi trwali. Kapitan Semik walczył jako celowniczy przeciwpancernego Boforsa, posyłając pociski w kierunku niemieckich pojazdów pancernych. Przy tej armatce został ranny.
Polacy poddali się dopiero, gdy Niemcy wrzucili duży ładunek wybuchowy, którego eksplozja aż uniosła schron do góry. Z jego dwudziestoosobowej obsady łącznie z dowódcą przeżyło dziewięciu ludzi. On sam całą wojnę spędził w oflagu. Za swoje zasługi został uhonorowany Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Orderem Virtuti Militari. Niemcy pod Węgierską Górką stracili dwustu-trzystu żołnierzy.
Odpowiedź podstaw do wzoru :
N 54° 07. X
E 20° 22. Y
Pytanie : kto był przeciwnikiem 151 kompanii fortecznej
A – 7 Niemiecka Dywizja Piechoty – X 222 Y- 226
B – 13 Dywizja Gross Deutshand – X-333 Y- 556
C – 4 Dywizja SS-Germania – X-353 Y- 566