Pałac w Warcie Bolesławieckiej został wzniesiony w 1540 roku przez Hansa von Zedlitza. Po wybudowaniu dworu von Zedlitzowie sprzedają go wraz z wsią rodzinie von Glaubitz. Dobra w krótkim czasie miały różnych właścicieli, byli to kolejno: Hans von Glaubitz, Hans von Stiebitz i Christoph von Sommerfeld. Na przełomie XVI i XVII wieku dwór powiększono o północne skrzydło, o czym świadczy data 1612 na sygnaturce. Po śmierci kolejnego właściciela majątku z rodziny von Sommerfeld – Abrahama, wdowa po nim Barbara z domu von Reibnitz została jedyną dziedziczką. Ponownie wyszła za mąż za Otto barona von Hohberg auf Buchwald, który z kolei po śmierci żony stał się następnym dziedzicem. W 1663 r. baron ożenił się po raz drugi, a jego wybranką została Sophie Hedwig von Schellendorf. Z tego małżeństwa narodziła się córka, Helena Sophia Magdalena, która w 1683 r. poślubiła wicekanclerza Królestwa Czech i starostę legnicko – głogowskiego Hansa Wolfganga Wenzela von Frankenberg. Za czasów, gdy właścicielami była rodzina von Frankenberg dokonano kilku przebudów. W II poł. XVIII w. przebudowane zostały wnętrza pałacu. W 1899 r. przeprowadzono renowację, która zatarła wiele cech stylowych, m.in. powiększono okna dużej sali na piętrze skrzydła południowego oraz na piętrze zachodniej elewacji. Na przełomie lat 1913-1914 na stare sgraffita nałożono nowe. W 1918 roku zrekontrowano dekoracje sgraffitowe. Do końca II wojny światowej właścicielami dóbr była rodzina hrabiów von Hacke. Po przejściu frontu w 1945 pałac był systematycznie niszczony i szabrowany. Do lat 70. był częściowo użytkowany przez PGR. Opuszczony po 1989 popadł w ruinę. Po likwidacji PGRu w 1993 AWRSP ogłosiła przetarg na dzierżawę gospodarstwa, który wygrał rolnik Stanisław Kuduk. W 2006 stał się on właścicielem obiektu. Uporządkował zaniedbany folwark i urządził w nim prężnie działające gospodarstwo rolne a następnie rozpoczął odbudowę pozbawionego stropów i dachu dworu.
Architektura.
Pałac jest dwukondygnacyjną, trzyskrzydłową budowlą wzniesioną głównie z kamienia łamanego, na planie litery U i nakrytą dachami dwuspadowymi. Budynek otacza fosa z wodą i z kamiennym mostem. Pałac wieńczą ozdobne wolutowe renesansowe szczyty. Na elewacjach widnieją pozostałości dekoracji sgraffitowej z XVI i XIX wieku. Wewnątrz obiektu znajduje się renesansowy portal. Pałac jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą jeszcze: park krajobrazowy w stylu angielskim ze stawami, aleją dębową i starymi grabami; ruiny zamku z XV wieku; dwie oficyny pałacowe z XVI wieku; trzy budynki gospodarcze, trzy stodoły i obora z XVI wieku.
Uwaga. Pałac znaduje sie na terenie prywatnym i nie jest udostępniony do zwiedzania. Kesz zostału kryty przy jednej z bram, przy której jest chyba najlepsza panorama na założenie pałacowe
ENG - google translate
The palace in Warta Bolesławiecka was built in 1540 by Hans von Zedlitz. After the von Zedlitz mansion was built, they sell it and the village to the von Glaubitz family. Goods in a short time had different owners, they were: Hans von Glaubitz, Hans von Stiebitz and Christoph von Sommerfeld. At the turn of the 16th and 17th centuries, the manor was enlarged by the north wing, as evidenced by the date 1612 on the bell. After the death of the next owner of the estate from the von Sommerfeld family - Abraham, his widow Barbara née von Reibnitz became the only heir. She married Otto Baron von Hohberg auf Buchwald again, who in turn became the next heir after his wife's death. In 1663, the baron got married for the second time, and Sophie Hedwig von Schellendorf became his chosen wife. From this marriage a daughter, Helena Sophia Magdalena, was born, who in 1683 married the vice chancellor of the Czech Kingdom and staroste of Legnica - Głogów Hans Wolfgang Wenzel von Frankenberg. At the time when the owners were the von Frankenberg family, several conversions were made. In the second half The interiors of the palace were rebuilt in the 18th century. In 1899, a renovation was carried out, which blurred many style features, including the windows of the large hall on the southern wing floor and the western facade floor were enlarged. At the turn of 1913-1914 new ones were imposed on the old sgraffito. In 1918, sgraffito decorations were restored. Until the end of World War II, the property was owned by the family of Counts von Hacke. After passing the front in 1945, the palace was systematically destroyed and looted. Until the 1970s, it was partly used by the State Farms. Abandoned after 1989 it fell into ruin. After the liquidation of the state-owned farm in 1993, AWRSP announced a tender for the rent of a farm, which was won by a farmer, Stanisław Kuduk. In 2006 he became the owner of the object. He tidied up the neglected farm and arranged a thriving farm there, and then began to rebuild the manor without roof and roof.
Architecture.
The palace is a two-storey, three-winged building built mainly of broken stone, U-shaped and covered with gable roofs. The building is surrounded by a moat with water and a stone bridge. The palace is crowned with decorative volute renaissance gables. The elevations bear remnants of sgraffito decorations from the 16th and 19th centuries. Inside the building there is a Renaissance portal. The palace is part of the palace complex, which also includes: an English-style landscape park with ponds, an oak alley and old hornbeams; castle ruins from the 15th century; two palace outbuildings from the 16th century; three outbuildings, three barns and a barn from the 16th century.
Warning. The palace is located in a private area and is not open to the public. Kesz was covered at one of the gates, at which there is probably the best panorama of the palace