Begraafplaats van het verzet
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn circa 2000 mensen door de Duitse bezetter in Nederland gefusilleerd, vaak zonder enige vorm van proces. Meestal waren dit gevangen genomen verzetsstrijders, soms ook willekeurige voorbijgangers. Zo werden in de zomer van 1945 in de duinen van Bloemendaal in 45 grafkuilen, verdeeld over zes verschillende plaatsen, de stoffelijke overschotten van in totaal 422 mensen gevonden. Ruim honderd van hen waren in de duinen gefusilleerd, de overigen meestal in Amsterdam, maar ook op andere plaatsen. Sommigen werden in hun persoonlijke omgeving herbegraven, maar het merendeel, 372 slachtoffers, kreeg een eigen graf in de duinen.
Tot het oprichten van de Eerebegraafplaats Bloemendaal werd in 1945 besloten. Voorzitter van het Comité tot Stichting van een Eeregrafhof was Piet Verburg. De architecten Gerard Holt en Auke Komter maakten een ontwerp. Dit ontwerp omvatte een overdekte zuilengang en een aula. Begonnen werd aan de uitvoering van het grafveld zelf, gevolgd door een omheining. Voor de verdere voltooiing werd gevraagd aan te sluiten bij een nationaal initiatief in 1949 om geld in te zamelen voor alle nationale oorlogsmonumenten gezamenlijk. Deze inzameling leverde minder op dan verwacht en de tijd verstreek zodat Komter in 1949 een eenvoudiger eindafwerking maakte voor de voltooiing van het geheel waarbij de omliggende natuur zelf een grotere rol in de verering speelde.
Op 27 november 1945 werd de erebegraafplaats ingewijd met de herbegrafenis van Hannie Schaft vanuit de Grote Kerk in Haarlem, in het bijzijn van koningin Wilhelmina, prinses Juliana en prins Bernhard, gevolgd door een stoet van duizenden mensen. Vanaf 1945 werd ook gezocht naar andere locaties waar slachtoffers begraven zouden kunnen liggen, om de lichamen op ereveld Bloemendaal te kunnen herbegraven. De erebegraafplaats werd 31 oktober 1953 voltooid met het aanbrengen van de gedenkplakkaten in aanwezigheid van minister-president Drees. Op 9 december 1955 vond de laatste herbegrafenis plaats.
Herdenkingen
Het eerste jaar na de opening bezochten duizenden mensen per dag de begraafplaats. Op 4 mei wordt de Nationale Dodenherdenking op de begraafplaats gehouden. De twee minuten stilte wordt voorafgegaan door een stille tocht om 19.00 uur vanaf de watertoren in Overveen waaraan duizenden mensen deelnemen. Jaarlijks wordt op 27 november het graf van Hannie Schaft bezocht waarna in het Kenaupark in Haarlem een herdenking volgt. Op 5 februari vindt jaarlijks de herdenking plaats van de gefusilleerden van het eerste Paroolproces. Tot en met 2014 vond op 10 mei de jaarlijkse herdenking van ex-politieke gevangenen uit de bezettingstijd plaats. Deze herdenking is per 10 mei 2014 voor het laatst gehouden.
Monument
Het complex is sinds 2010 rijksmonument. De begraafplaats zelf is grotendeels opgetrokken uit Maulbronner zandsteen. Deze werd aangevoerd vanuit Otterlo en was voor de oorlog bedoeld voor het Kröller-Müller Museum door architect Henry van de Velde. Het grote oorspronkelijke museumgebouw werd echter destijds niet gerealiseerd. De flagstones van Limburgs carbon-zandsteen voor de paden werden in de Heimansgroeve gewonnen en per trein aangevoerd. De grafvakken werden aanvankelijk bedekt met compost en voorzien van bloemen en planten door kwekers uit de omgeving ter beschikking gesteld. In mei 1947 werden de graven voorzien van zerken en en vakomrandingen van het in Nederland zeldzame Obernkirchener zandsteen.
De cache
De Eerebegraafplaats is dagelijks geopend van 9 tot 17 uur (van 1 april tot 31 oktober tot 18 uur). Op 5 februari, 4 mei en 27 november zijn er herdenkingen - houd hiermee rekening. Betreed het ereveld met respect - vandaar dat alle vragen daarbuiten of langs de randen te vinden zijn.
De cache is te vinden op Noord 52 D(R-H).(C-L)A(J/2) Oost 004 N(E-P).(M+F)(K/2)B
Met dank aan de stichting De Eerebegraafplaats te Bloemendaal voor de toestemming en medewerking van de beheerder.
NB. je kunt tijdens het bezoek ook de finale van het Adventure Lab Voor hen die vielen vinden.