Willa Żyberta Sturma
Willa Żyberta Sturma została wzniesiona około 1905 r. Jest to oryginalny przykład secesji wiedeńskiej. Budynek trzy kondygnacyjny o asymetrycznym kształcie. Bardzo bogato zdobiona elewacja motywami: kwiatowymi, geometrycznymi, a także zwierzęcymi zachęca do odkrywania jej z różnych perspektyw. We frontonie wschodniej elewacji widnieje herb rodziny Sturm z którym wiąże się legenda autorstwa Mirosława Marciniaka. Czytamy w niej: Dlaczego tradycje ceramiczne były w rodzinie Sturmów tak silne? (…) Płaskorzeźba z herbem rodowym, którym jest (…) Litera „S” oplatająca komin symbolizuje ścisły związek posiadacza herbu z kominem ceramicznym. Cały herb należy więc czytać jako: „od komina”, „wywodzący się z ceramiki”, „parający się (trudniący się) kominem ceramicznym” czyli „S-Turm”. Willa otoczona jest blisko 1 ha parkiem w stylu angielskim posiadającym liczne nasadzenia drzew i krzewów ozdobnych. Pośród Parku malowniczo wyłania się sadzawką z fontanną zasilana wodą ze spiętrzonej strugi Młynicznej. Willa w czasach PRL-u pełniła funkcję biurowca Lubuskich Zakładów Ceramiki Budowlanej. W latach 1972-1981 mieściła się tutaj redakcja miesięcznika „Ceramik Lubuski”, który opisywał nie tylko bieżące wydarzenia zakładu ale również i miasta. Ponadto tutaj 23.10.1980 r. zawiązał się komitet NZZS Solidarność Gozdnica którego pierwszym przewodniczącym został Bogdan Szymanek, a zastępca Adolf Klimek (późniejszy Burmistrz Gozdnicy).