Van oudsher lag het kerkhof rond de kerk, de naam zegt het zelf. Zo ook in Kontich.
Zo’n duizend jaar geleden was dat rond het oude kerkje, waar nu het Sint-Martinusplein ligt en de speelplaats van het Sint-Jozefinstituut. De parochie strekte zich toen uit tot de Rupel en de Schelde, dus moeten er daar heel wat knekels onder de grond zitten!
Ook rond de “nieuwe” kerk – degene die er nu al meer dan achthonderd jaar staat, de toren althans – werden mensen begraven.
Op heel oude postkaarten zie je nog de “grilles”, het smeedijzeren hekwerk rondom. Rond 1800 was er al sprake van een nieuwe begraafplaats, want de bevolking groeide gestaag aan en er ontstond plaatsgebrek.
Toch zou het nog meer dan honderd jaar duren eer de knoop werd doorgehakt. Vanaf 1913 werd de “doodenakker” aan de Duffelsesteenweg in gebruik genomen.
De “Groote Oorlog” zorgde ervoor dat de volledige ontgraving en verwijdering van de graven rond de Sint-Martinuskerk nog op zich liet wachten tot 1923.