Zapraszam na mojego geoarta, w którym każda nazwa skrytki jest związana ze światem gryzoni.

Nornik Zwyczajny

Długość ciała wynosi 8 -10 cm, długość ogona 3 -4,5 cm, masa ciała waha się w granicach 15 -40 g (niekiedy do 50 g). Ciało polnika jest krępe, walcowate, o stosunkowo krótkim ogonie. Uszy dobrze widoczne. Miękka i krótka sierść na grzbiecie ma barwę szarą lub żółtawoszarą, na stronie brzusznej srebrzystoszarą lub żółtawopopielatą. Młode zwierzęta są ciemniejsze od dorosłych.

Występowanie

Areał występowania nornika zwyczajnego obejmuje prawie całą Europę bez Wysp Brytyjskich, Skandynawii i Włoch oraz zachodnią, środkową i północną Azję. W Polsce jest bardzo pospolity i liczny w całym kraju. Jest zwierzęciem nizinnym, w górach  występuje rzadko.

Tryb życia

Ulubionym środowiskiem życia tego gryzonia są pola uprawne i suche łąki. Można go też spotkać w ogrodach, zapuszczonych sadach i na brzegach lasów. Wyraźnie preferuje tereny suche. Żyje w koloniach mieszkających w rozbudowanych systemach nor, które są płytkie i posiadają wiele otworów wejściowych. W norach na głębokości od 5 do 40 cm znajdują się gniazda zbudowane z traw. Spotyka się gniazda naziemne umieszczone pod stogami lub pokrywą śniegu. Nornik zwyczajny jest aktywny przez całą dobę, ale szczególnie przed zachodem i wschodem słońca. Nie zapada w sen zimowy.  

Odżywianie

Nornik zwyczajny odżywia się zielonymi częściami traw i ziół, ziarnami, podziemnymi częściami roślin i bezkręgowcami. Jego ulubionym pokarmem są rośliny motylkowe. Na zimę gromadzi zapasy w ślepych odcinkach korytarzy. Składają się one z  bulw, kłączy, korzeni i nasion i mogą osiągać wagę 3 kg.

MIŁEGO KESZOWANIA