2' 
Pannenhuis
FR Ce 6 juin 2020, je passais par ce rond point, une délégation fleurissait la statue. Je m'y suis intéressée, voila une cache pour vous y amener à votre tour.
Alexandre Sergueïevitch Pouchkine est un poète, dramaturge et romancier russe né à Moscou le 6 juin 1799 dans le calendrier grégorien (le 26 mai 1799) et mort à Saint-Pétersbourg le 10 février 1837 dans le calendrier grégorien (29 janvier 1837).
Pouchkine reçoit une éducation française et devient fonctionnaire impérial. Animé par des idées libérales, sans pour autant être un révolutionnaire, il ose critiquer la politique d'Alexandre III, comme l'attestent le poème "Ode à la liberté" ou la tragédie historique "Boris Godounov". Il est donc envoyé en exil dans le Caucase en 1818. Il effectue plusieurs voyages, et après six années d'exil, il est réhabilité par Nicolas Ier, Pouchkine reprend la vie mondaine qu'il avait abandonnée. Il épouse Natalia Gontcharova, en 1831, et poursuit son activité littéraire, cette fois-ci protégé par le pouvoir. En pleine maturité littéraire, il entame une œuvre en prose, "La Dame de Pique" (1833), probablement son texte le plus célèbre, une longue nouvelle d'inspiration fantastique. "La Fille du Capitaine" (1836), quant à elle, est une histoire d'amour qui se déroule pendant la révolte de Pougatchev. Il compose aussi le célèbre poème du "Cavalier de bronze" (1833), et surtout son chef-d'œuvre, "Eugène Onéguine" (1823-1830). La vie familiale de Pouchkine n'est pas tres heureuse. Sa femme tombe sous le charme d'un officier alsacien, le baron Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès.Fou de jalousie il adresse une lettre d'insultes au père adoptif d'Anthès. Ce dernier se faisant de plus en plus pressant, Pouchkine le provoque en duel. Le poète reçoit une balle de pistolet dans le ventre, et le tsar informé lui envoie un message l'exhortant de mourir en chrétien. Il meurt deux jours plus tard. On l' enterre au monastère Swjatogorski.
Pouchkine était déjà considéré au moment de sa mort comme le plus grand écrivain russe, son charme est dû à cette vision poétique et à la qualité exquise de ses vers.
NL Op 6 juni 2020 kwam ik langs deze rotonde, een delegatie was het standbeeld aan het bloeien. Ik heb er interesse in, hier is een cache om je daar op je beurt naartoe te brengen.
NL Aleksandr Sergejevitsj Poesjkin was een Russische dichter, toneelschrijver en romanschrijver, geboren in Moskou op 6 juni 1799 in de Gregoriaanse kalender (26 mei 1799) en overleden in Sint-Petersburg op 10 februari 1837 in de Gregoriaanse kalender (29 januari 1837).
Pushkin kreeg een Franse opleiding en werd een keizerlijke ambtenaar. Gemotiveerd door liberale ideeën, zonder revolutionair te zijn, durfde hij kritiek te leveren op het beleid van Alexander III, zoals blijkt uit het gedicht "Ode aan de vrijheid" of de historische tragedie "Boris Godounov". Daarom werd hij in 1818 in ballingschap gestuurd in de Kaukasus. Hij maakte verschillende reizen, en na zes jaar ballingschap werd hij gerehabiliteerd door Nicholas I. Pushkin hervatte het mondaine leven dat hij had verlaten. Hij trouwt met Natalia Goncharova in 1831 en zet zijn literaire activiteit voort, ditmaal beschermd door de autoriteiten. Op het hoogtepunt van zijn literaire volwassenheid begon hij met een werk in proza, "The Lady of Spades" (1833), waarschijnlijk zijn beroemdste tekst, een lang verhaal met fantastische inspiratie. "De dochter van de kapitein" (1836) is een liefdesverhaal dat zich afspeelt tijdens de opstand van Pugachev. Hij componeerde ook het beroemde gedicht "De Bronzen Ridder" (1833), en vooral zijn meesterwerk, "Eugene Onegin" (1823-1830). Pushkin's gezinsleven is niet erg gelukkig. Zijn vrouw is in de ban van een Elzasser officier, Baron Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès, die gek is van jaloezie en een beledigingsbrief stuurt naar de adoptievader van Anthès. Dit laatste wordt steeds dringender, Pushkin provoceert hem in een duel. De dichter krijgt een pistoolkogel in de buik en de geïnformeerde tsaar stuurt hem een boodschap die hem aanspoort om als christen te sterven. Hij sterft twee dagen later. Hij is begraven in het Swjatogorski-klooster.
Poesjkin werd bij zijn dood al beschouwd als de grootste Russische schrijver, zijn charme is te danken aan deze poëtische visie en de voortreffelijke kwaliteit van zijn verzen.
EN On June 6, 2020, I was passing by this roundabout, a delegation was flowering the statue. I took an interest in it, here's a cache to take you there in your turn.
Alexander Sergeyevich Pushkin was a Russian poet, playwright and novelist born in Moscow on 6 June 1799 in the Gregorian calendar(26 May 1799) and died in St. Petersburg on 10 February 1837 in the Gregorian calendar (29 January 1837)
Pushkin received a French education and became an imperial official. Motivated by liberal ideas, without being a revolutionary, he dared to criticize the policies of Alexander III, as evidenced by the poem "Ode to Freedom" or the historical tragedy "Boris Godounov". He was therefore sent into exile in the Caucasus in 1818. He made several trips, and after six years of exile, he was rehabilitated by Nicholas I. Pushkin resumed the mundane life he had abandoned. He marries Natalia Goncharova in 1831 and continues his literary activity, this time protected by the government. At the height of his literary maturity, he began a work in prose, "The Lady of Spades" (1833), probably his most famous text, a long story of fantastic inspiration. "The Captain's Daughter" (1836), for its part, is a love story that takes place during Pugachev's revolt. He also composed the famous poem "The Bronze Knight" (1833), and especially his masterpiece, "Eugene Onegin" (1823-1830). Pushkin's family life is not very happy. His wife falls under the spell of an Alsatian officer, Baron Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès, who is mad with jealousy and sends a letter of insults to the adoptive father of Anthès. The latter becoming more and more pressing, Pushkin provokes him into a duel. The poet receives a pistol bullet in the belly, and the informed tsar sends him a message urging him to die a Christian. He dies two days later. He's buried in the Swjatogorski monastery.
Pushkin was already considered at the time of his death as the greatest Russian writer, his charm is due to this poetic vision and the exquisite quality of his verses.
Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)
DE Am 6. Juni 2020, als ich an diesem Kreisverkehr vorbeikam, blühte eine Delegation die Statue auf. Ich habe mich dafür interessiert, hier ist ein Cache, der Sie Ihrerseits dorthin führt.
Alexander Sergejewitsch Puschkin war ein russischer Dichter, Dramatiker und Romancier, der am 6. Juni 1799 nach dem gregorianischen Kalender (26. Mai 1799) in Moskau geboren wurde und am 10. Februar 1837 nach dem gregorianischen Kalender (29. Januar 1837) in St. Petersburg starb.
Puschkin erhielt eine französische Ausbildung und wurde kaiserlicher Beamter. Von liberalen Ideen motiviert, ohne ein Revolutionär zu sein, wagte er es, die Politik Alexanders III. zu kritisieren, wie das Gedicht "Ode an die Freiheit" oder die historische Tragödie "Boris Godounov" belegen. Deshalb wurde er 1818 in den Kaukasus ins Exil geschickt. Er unternahm mehrere Reisen, und nach sechs Jahren im Exil wurde er von Nikolaus I. rehabilitiert. Puschkin nahm das weltliche Leben wieder auf, das er aufgegeben hatte. Er heiratet 1831 Natalia Gontscharowa und setzt seine literarische Tätigkeit fort, diesmal unter dem Schutz der Regierung. Auf dem Höhepunkt seiner literarischen Reife begann er mit einem Prosawerk, "Die Pique Dame" (1833), wahrscheinlich sein berühmtester Text, eine lange Geschichte fantastischer Inspiration. "Die Tochter des Hauptmanns" (1836) ist ihrerseits eine Liebesgeschichte, die sich während des Aufstands von Pugatschow abspielt. Er komponierte auch das berühmte Gedicht "Der Bronzeritter" (1833) und vor allem sein Meisterwerk "Eugen Onegin" (1823-1830). Puschkins Familienleben ist nicht sehr glücklich. Seine Frau gerät in den Bann eines elsässischen Offiziers, Baron Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès, der vor Eifersucht verrückt ist und einen Brief mit Beleidigungen an den Adoptivvater von Anthès schickt. Letzteres wird immer drängender, Puschkin provoziert ihn zu einem Duell. Der Dichter erhält eine Pistolenkugel in den Bauch, und der informierte Zar sendet ihm eine Botschaft, in der er aufgefordert wird, als Christ zu sterben. Zwei Tage später stirbt er. Er ist im Swjatogorski-Kloster begraben.
Puschkin galt bereits zum Zeitpunkt seines Todes als der größte russische Schriftsteller, sein Charme beruht auf dieser poetischen Vision und der exquisiten Qualität seiner Verse.
Übersetzt mit www.DeepL.com/Translator (kostenlose Version)
Е.С. 6 июня 2020 года я проходил мимо этой кольцевой транспортной развязки, делегация расцвечивала статую. Я заинтересовался этим, вот кэш, чтобы отвезти тебя туда в свою очередь.
Пушкин - русский поэт, драматург и прозаик, родился в Москве 6 июня 1799 года по григорианскому календарю (26 мая 1799 года) и умер в Санкт-Петербурге 10 февраля 1837 года по григорианскому календарю (29 января 1837 года).
Пушкин получил французское образование и стал императорским чиновником. Мотивированный либеральными идеями, не будучи революционером, он осмелился критиковать политику Александра III, о чем свидетельствует поэма "Ода свободе" или историческая трагедия "Борис Годунов". Поэтому в 1818 году он был отправлен в ссылку на Кавказ. Он совершил несколько поездок, и после шести лет ссылки был реабилитирован Николаем Ивановичем. Пушкин вернулся к мирской жизни, от которой отказался. Он женится на Наталье Гончаровой в 1831 году и продолжает литературную деятельность, на этот раз под защитой правительства. В расцвете своей литературной зрелости он начал работать в прозе "Пиковая дама" (1833), вероятно, его самый известный текст, длинная история фантастического вдохновения. "Дочь капитана" (1836), со своей стороны, - это любовная история, которая происходит во время восстания Пугачева. Он также написал знаменитую поэму "Медный рыцарь" (1833), и особенно его шедевр "Евгений Онегин" (1823-1830). Семейная жизнь Пушкина не очень счастлива. Его жена попадает под чары эльзасского офицера, барона Жоржа-Шарля де Хеккерена д'Антеса, который от ревности сходит с ума и посылает письмо с оскорблениями приемному отцу Антеса. Последнее становится все более настойчивым, Пушкин провоцирует его на дуэль. Поэт получает пулю в живот, а информированный царь посылает ему послание, призывающее его умереть христианином. Он умирает через два дня. Он похоронен в Святогорском монастыре.
Пушкин уже в момент смерти считался величайшим русским писателем, его обаяние связано с этим поэтическим видением и изысканным качеством его стихов.