Iedereen weet wat kabouters zijn; meneer Rien Poortvliet heeft er in zijn boeken over het leven en werken van dit nijvere volkje al meer dan genoeg over verteld. Maar… een groepje (Kabouter-Clan als je het echt goed wilt zeggen) is hij in zijn boeken vergeten.
In het hoge noorden van Nederland bevinden zich de Hogebouters, een clan kabouters die te herkennen zijn aan hun groene mutsen met witte pomponnetjes. De Hogebouters praten met een duidelijk Nedersaksisch accent, wat overigens prima te verstaan is als je hier maar voor open staat. Je zult de Hogebouters echter niet snel te zien of te horen krijgen; ze zijn nogal bescheiden en op zichzelf. Maar hun daden zie je zeer zeker wel, want ook de Hogebouters zetten zich in voor het verbeteren van de wereld om hun heen; ons Hogeland is ook hun Hogeland en daarvoor willen ze alleen alles wat wenselijk is.
Deze serie caches neemt je mee naar de wondere wereld van de Hogebouters; hun leven en werken en hun bijdrage aan de mensen-maatschappij in het Hogeland tussen Groningen-Stad en Wad.
Over de cache zelf
Bij ons ‘groten’ is een webmaster iemand die erg veel weet van computers. Bij de Hogebouters is het een totaal andere functie, van iemand die vooral in het najaar erg druk heeft. Vooral dan worden de aanwezige netwerken met regelmatig door baldadigheid of onvoorzichtigheid platgelegd en moet deze hogebouter vaak in actie komen om het netwerk weer te herstellen. Zoals je zult zien, heeft de webmaster niet zelf de cache in handen. Om dit netwerk op deze cachelocatie niet te verstoren, kan je gewoon je ogen gebruiken en dan voorzichtig aan de juiste kabel trekken om een smiley te kunnen bemachtigen. De cachebewaker graag wel weer op dezelfde plek terugzetten.
DE LOGROLHOUDER WEER OP DE STAM TERUGPLAATSEN EN NIET LATEN BUNGELEN OF AAN EEN LOSSE TAK HANGEN.
DAN BLIJFT DE LOGROL OOK VOOR DE VOLGENDE LOGGER DROOG EN TE LOGGEN !!!