Magurski Park Narodowy - Gleby
Gleby Magurskiego Parku Narodowego nie wykazują dużej zmienności. Zdecydowanie dominują (85 – 90% powierzchni Parku) gleby brunatne : właściwe wyługowane i oglejone.
Gleby brunatne kwaśne zajmują niewielkie powierzchnie na zwietrzelinach gruboziarnistych piaskowców magurskich, bądź na głęboko odwapnionych pokrywach stokowych.
Lokalnie większe powierzchnie zajmują gleby glejowe , tworzące się w miejscach słabo nachylonych zboczy, na załamaniach stoków i w miejscach lokalnych wysięków wody.
Mady występują w dnach dolin rzek i potoków. Największe płaty znajdują się w dolinie Wisłoki i Ryjaka. Mady i gleby glejowe zajmują łącznie 10 – 12% powierzchni Parku.
Gleby inicjalne – litosole i regosole oraz rankery zajmują około 1 – 2% powierzchni Parku. Występują w obrębie grzbietów skalnych oraz na stromych stokach pokrytych rumoszem.
Obrazu naturalnych utworów glebowych MPN dopełniają nieliczne płaty gleb próchniczno – glejowych oraz pojedyncze płaty gleb torfowych torfowisk niskich i przejściowych.
Gleby antropogeniczne znajdujemy na terenach dawnych wsi: Ciechani, Żydowskiego, Nieznajowej i Rostajnego.
Źródło: http://www.magurskipn.pl