Grodzisko Bugaj znajduje się w najwyższym punkcie góry Żar (534 m), znane jest nauce dopiero od lat powojennych i było zamieszkiwane już przez Wiślan. Jego odkrycie przypadło w udziale tzw. Karpackiej Ekspedycji Archeologicznej kierowanej przez Andrzeja Żakiego. Po raz pierwszy Bugaj pojawił się na kartach fachowych opracowań w 1955 roku, a pełną inwentaryzację grodziska wykonano dopiero w 1957 roku. Wiadomo, że miało charakter obronny.
Sama nazwa „Bugaj” oznacza święte miejsce dla Słowian.
W 2015 roku grodzisko doczekało się weryfikacyjnych prac wykopaliskowych do których doprowadziło dwóch miłośników tego miejsca i lokalnej historii: Andrzej Bucki (znany stolarz, zasłynął m.in z tego, że zrobił trony papieskie dla Jana Pawła II i Benedykta XVI) i Zbigniew Kochan (posiada największy zbiór kalwaryjskich widokówek i jest współautorem albumu „Kalwaria Zebrzydowska na pocztówce”).
Prace te doprowadziły do znalezienia kilku artefaktów, z których najstarsze pochodzą z kultury łużyckiej, datowanej na późną epokę brązu i wczesną epokę żelaza. Znaleziono również trochę zabytków średniowiecznych związanych z grodziskiem. Roboczo ich wiek określono na XIV i XV stulecie, ale najwięcej materiałów odnosi się do czasów nowożytnych.
Grodzisko posiada obecnie kształt zbliżony do owalu o maksymalnych wymiarach 44x37 metrów, wypukły majdan obwiedziony jest czytelnym wałem i niezbyt głęboką fosą. Miejsce zostało oznaczone tablicą informacyjną i doczekało się książkowej publikacji z wykopalisk.
Dojście szlakiem zielonym od Sanktuarium w Kalwarii (45 minut) lub tym samym szlakiem od Bugaja Zakrzowskiego (waypoint Parking2, 20 minut)
Skrytka wielkości Small na kordach, w środku certyfikaty dla 3 pierwszych znalazców, ołówek i parę rzeczy na wymianę.