Alle praktische info over deze reeks is terug te vinden in de listing van de Bonus (GC93ZTZ).
6 juni 1916
Versterkingen van voetvolk kwam er niet echt. Generaal Haig wenste geen grote aantallen te voorzien ter ondersteuning van de Canadese troepen. De soldaten waren nodig ter voorbereiding van het offensief aan de Somme. Een tegenaanval moest gebeuren met de aanwezige infanterie en met groots gebruik van de artillerie.
De belangrijkste taak van de artillerie vóór de tegenaanval was om de vijand te verhinderen zijn troepen terug samen te brengen. Hiervoor beukte de artillerie op het Duitse front, de ondersteunende linies en gingen ze op zoek naar vijandige batterijen om te vernietigen.
Duitse getuigen erkennen het succes van dit programma. "De verliezen van het 120th Regiment en de 26th Infantry Division namen in gruwelijke aantallen toe ... Wat tijdens de korte nachten werd gebouwd, werd overdag opnieuw vernietigd". Maar slecht vliegweer maakte het onmogelijk om de zware kanonnen te registreren, en de tegenaanval, oorspronkelijk nog gepland vóórt 6 juni, moest worden uitgesteld.
Ondertussen sloeg de vijand opnieuw toe. Het doelwit was de uitloper bij Hooge, dat vele malen van eigenaar was gewisseld sinds de Duitsers het voor het eerst in 1914 innamen. Hun meest recente bezetting was in augustus en duurde acht dagen. De uitloper keek uit over Ieper en zijn bezit zou de overheersing van de vijand over de boog voltooien. De 6e Canadese Brigade had de sector van de 7e Brigade ten noorden van Sanctuary Wood overgenomen.
Op 6 juni om 15.05 uur werden 200 meter loopgraven die de oostelijke rand van de ruïnes van Hooge bedekten verbrijzeld door de explosie van vier grote mijnen. Twee compagnieën van het 28ste bataljon die deze loopgraven vasthielden, leden zwaar, een ervan werd bijna weggevaagd. Vastbesloten geweer- en machinegeweervuur van de rest van het bataljon en het 31ste bataljon aan de rechterkant sloegen Duitse pogingen om de ondersteuningslinie te bereiken af. Maar "Hooge was weg ... en Ieper bleef openstaan voor zijn aanvallers" . Uiteindelijk besloot Generaal Byng de loopgraven van Hooge in Duitse handen te laten en zich te concentreren op het terugwinnen van Mount Sorrel en Tor Top.
Binnen het park van het huidige kasteeldomein ligt nog een grote, authentieke krater, ontstaan door de gelijktijdige ontploffing van de vier Duitse mijnen op 6 juni 1916. De ontploffing deed de frontlijn prompt verschuiven, dieper de geallieerde frontzone in. De vier mijnkraters vervaagden tot één vormeloze massa door de vele beschietingen in het vervolg van de oorlog. Niet alleen de vijver is een restant van de vier mijnkraters. Ook het laaggelegen deel zonder water, dichter bij de toegang, behoort tot de krater.
Om de Duitse stelling nabij het Hooge in Zillebeke uit te schakelen, graven de Britten in de zomer van 1915 een tunnel waarin ze 1700 kg springstof tot ontploffing brengen. De krater die zo ontstaat krijgt de naam ‘Hooge Crater’.
