
O miejscu:
Znajdujesz się na ul. Armii Krajowej. Przy ulicy możesz zobaczyć stare budynki mieszkalne z początku XXw.
Armia Krajowa (AK) lub Siły Zbrojne w Kraju, kryptonim „PZP” (Polski Związek Powstańczy) – zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego w latach II wojny światowej, powstałe z przemianowania Związku Walki Zbrojnej (powstałego w listopadzie 1939) rozkazem Naczelnego Wodza generała broni Władysława Sikorskiego z 14 lutego 1942 roku. Działała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, okupowanej przez Niemcy i ZSRR (po wkroczeniu Armii Czerwonej na terytorium państwa polskiego 4 stycznia 1944). Siły Zbrojne w Kraju były integralną częścią Polskich Sił Zbrojnych, podporządkowaną Naczelnemu Wodzowi.
Największą operacją militarną Armii Krajowej było powstanie warszawskie.
Powstała z przemianowania Związku Walki Zbrojnej (powstałego w listopadzie 1939) rozkazem Naczelnego Wodza generała broni Władysława Sikorskiego z 14 lutego 1942 roku. Ostatecznie uznany został tym samym wojskowy charakter siły zbrojnej podziemia, armii jak podkreślał Sikorski w rozkazie: wszystkich żołnierzy w służbie czynnej w Kraju.
- 27 września 1939 – powołanie Służby Zwycięstwu Polski,
- 13 listopada 1939 – rozkazem Naczelnego Wodza powstaje Związek Walki Zbrojnej, opierający się na strukturach SZP,
- 14 lutego 1942 – przemianowanie rozkazem Naczelnego Wodza, gen. Władysława Sikorskiego na Armię Krajową (bez żadnych zmian organizacyjnych, służyło podniesieniu rangi związku zbrojnego do krajowych sił zbrojnych, armii, w skład której weszli wszyscy żołnierze pozostający w czynnej służbie wojskowej),
- 19 stycznia 1945 – rozwiązanie AK.
Dane dotyczące liczebności Armii Krajowej są różne. Jedni podają, że w momencie maksymalnej zdolności bojowej (lato 1944) siły AK liczyły ok. 390 tys. osób, w tym 10,8 tys. oficerów. Gen. Stanisław Tatar – były szef Operacji KG AK podawał w danych przekazanych sztabowcom amerykańskim liczebność w 1944 roku na ok. 250 tys. żołnierzy. Generał Stefan Rowecki „Grot” w 1940 roku obliczał ZWZ na 40 tys. żołnierzy i oficerów, we wrześniu 1942 roku donosił już o ok. 125 tys, zaś po akcji scaleniowej donosił o ok. 380 tys. Jednak liczby te zostały zanegowane zarówno przez kuriera londyńskiego MSW Tadeusza Chciuka, jak i inspektora KG AK na okręg Kraków płk Józefa Rokickiego, a także Szefa Operacji KG AK płk Janusza Bokszczanina, którzy donosili o fałszowaniu i świadomym zawyżaniu stanów osobowych jednostek przez lokalnych dowódców. Wywiad niemiecki oceniał liczebność AK na 100 – 200 tys. ludzi.
Kadrę oficerską sprzed wojny uzupełniano absolwentami tajnych kursów oraz przerzucanymi do kraju cichociemnymi.
Komendant AK podlegał Naczelnemu Wodzowi oraz był w zależności politycznej od Delegata Rządu. Funkcję tę pełnili:
| |
gen. dyw. |
Michał Tokarzewski-Karaszewicz |
Torwid |
27 IX 1939 – marzec 1940 |
| |
gen. broni |
Kazimierz Sosnkowski |
Godziemba |
marzec 1940 – 18 VI 1940 |
| |
gen. dyw. |
Stefan Rowecki |
Grot |
18 VI 1940 – 30 VI 1943 |
| |
gen. dyw. |
Tadeusz Komorowski |
Bór |
lipiec 1943 – 2 X 1944 |
| |
gen. bryg. |
Leopold Okulicki |
Niedźwiadek |
3 X 1944 – 17 I 1945 |
Skrytka:
Mały kesz znajduje się na współrzędnych. Podjęcie nie wymaga użycia siły, proszę o delikatne obchodzenie się z maskowaniem, odkładanie tak aby było dopasowane i konspirację ze względu na pobliskie zabudowania. Proszę o dyskretne poszukiwania aby nie spalić kesza. Proszę o bardzo dokładne odkładanie, tak aby kolejni poszukiwacze też mogli cieszyć się ze znalezienia.