Granica II Rzeczypospolitej Polskiej
Odrodzona w 1918 r. Rzeczpospolita była położona w Europie Środkowo-Wschodniej, posiadała dostęp do Morza Bałtyckiego (aczkolwiek niewielki). Graniczyła od północy (Prusy Wschodnie) i zachodu z Niemcami, od południa z Czechosłowacją (od marca 1939 r. z włączonym do Rzeszy tzw. Protektoratem Czech i Moraw i formalnie niepodległą Słowacją), od południowego-wschodu z Rumunią, a od października 1938 r. także z Węgrami. Wschodnimi sąsiadami RP był ZSRR (a w jego obrębie formalnie autonomiczne: Ukraińska i Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka), północno-wschodnimi zaś Łotwa i Litwa.
U ujścia Wisły do Bałtyku, pomiędzy Polską a Prusami Wschodnimi znajdowało się tzw. Wolne Miasto Gdańsk, znajdujące się pod protektoratem Ligi Narodów. Trudno jednakże ten twór uznać za osobne państwo, gdyż znajdowało się ono w obrębie polskiego obszaru celnego, a nasz kraj miał reprezentować go na płaszczyźnie stosunków międzynarodowych.
Ostateczny kształt granic RP po I wojnie światowej został ukształtowany dopiero w marcu 1922 roku, (po przyłączeniu na mocy decyzji Sejmu tzw. Litwy Środkowej, czyli Wileńszczyzny do Polski), zatem niemalże cztery lata po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości (zatwierdzenie granicy wschodniej, przez reprezentującą mocarstwa dawnej Ententy, tzw. Radę Ambasadorów nastąpiło dopiero 15 marca 1923 r.). Powierzchnia państwa na wskazaną powyżej chwilę (1922 r.) wynosiła 388634 km⊃2;, co stanowiło 52% obszaru RP przed zaborami (w granicach z 1772 r.).
Wielkość ta pozostała niezmieniona przez całe niemalże 20-lecie międzywojenne, pewna korekta granic nastąpiła w przededniu kolejnej wojny, kiedy w 1938 r. przyłączono do RP Zaolzie oraz skrawki Spisza i Orawy.
Ostatecznie w 1939 r. powierzchnia ta wynosiła 389720 km⊃2; (zatem była o około 20 % większa od obecnego terytorium naszego kraju).
Pod względem wielkości powierzchni Polska zajmowała szóste miejsce w ówczesnej Europie, (przy założeniu, że Związek Radziecki to w ogóle jest państwo europejskie).
Łączna długość granic II RP wynosiła w 1922 r. 5534 km, zaś po przyłączeniu Zaolzia wydłużyła się nieco do 5548 km (w 1939 roku). Dla porównania obecnie długość granic RP wynosi 3550 km, czyli o około dwa tysiące kilometrów mniej. Jako że Polska posiadała bardzo ograniczony dostęp do morza (długość granicy morskiej wynosiła tylko 140 km), to w liczbie tej przeważała zdecydowanie długość granicy lądowej (odpowiednio 5394 km w 1922 r. i 5408 km w 1939 r.).
Skrytka znajduje się na podanych współrzędnych, proszę o dyskretne podejmowanie kesza i dokładne ukrycie go z powrotem.