W 1772 roku w powstaniu I rozbioru Polski Konary otworzyły się w zaborze pruskim. W latach 1807-1815 Warszawa Warszawskiego do Księstwa. W 1815 roku ponownie przeszły pod panowanie Prus. W 1818 roku wieś składała się z folku pańskiego, wiatraka, kuźni, 5 gospodarstw rolnych i nacz na wieś boru sosowego. W 1865 roku istniały: dom mieszkalny z podwórzem, spichlerz, stajnie, dom młynarza, wiatrak. W 1880 roku w majątku Ogród się dwór zwórzem i ogrodem, spichlerz, kanaliki, owczarnia, stodoła, szopa na torf. W 1879 roku w Konarach spółka melioracyjna (Dranagegenossensft Ostwehr), któradziała melioracji 298 ha za sumę 53.952 marek. Około 1883 roku obszarów wsi poziomy 1819 mórg. We wsi było 9 chałup, w których mieszkało 142 chłopów, w tym 141 katolików i 1 ewangelik. W tym czasie we wsi było 72 analfabetów. W 1900 roku wybudowano drogę Pieranie - Konary. W końcu XIX wieku zapoznaj się z propą w 1909 roku szkolnego, szkolnego 54. W tym czasie rząd pruski wydzielił na terenie wsi okręg łowiecki o powierzchni 681 ha.
W tym miejscu przebiega również granica 3 powiatów: Inowrocławski, Aleksandrowski, Radziejowski.
źródło http://dabrowabiskupia.pl/contents/content/85/3200