Dzieje parafii
ŚW. ANDRZEJA BOBOLI W POZNANIU
W grudniu 1929 r. z obszaru rozległej parafii Matki Boskiej Bolesnej w Poznaniu wykrojono, wcale nie małą terytorialnie, parafię św. Krzyża. Obejmowała ona swym zasięgiem zarówno rejon, położonego w granicach miasta, Górczyna oraz
pozostające poza nim Junikowo. Taka sytuacja z pewnością nie sprzyjała sprawnemu administrowaniu podległym terenem, jak i nie sprzyjała integracji w łonie samej parafii, która musiała oddychać dwoma płucami: górczyńskim i junikowskim.
Młoda parafia stała przed problemem wzniesienia świątyni, tymczasowo odprawiając posługę w kaplicy przy ulicy Sielskiej. Nie może zatem dziwić fakt podjęcia inicjatywy, właśnie przez proboszcza Władysława Skórnickiego, by utworzyć
Komitet Budowy Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Junikowie. Powstał on 26 kwietnia 1936 r. a więc w szóstym roku istnienia parafii, a ksiądz proboszcz był jego honorowym przewodniczącym. W tym szacownym gronie znaleźli się również: Jan
Ciechanowiecki, Franciszek Knach, Franciszek Kaźmierczak, Kazimierz Chrzanowski (zastąpiony w 1937 r. przez Gracjana Bielińskiego) oraz Augustyn Swoboda. Komitet posiadał, zgodnie z obowiązującymi przepisami, Komisję Rewizyjną, której
przewodniczył Stefan Winkel.
Od pierwszych chwil utworzenia parafii rozwijało się życie religijne. Junikowskie koła organizacji i stowarzyszeń działające przy parafii św. Krzyża stały się organizacjami junikowskimi z już ugruntowaną tradycją i doświadczeniem.
Powstawały też całkowicie nowe inicjatywy. Zainicjowały swoją działalność: Koło Żywego Różańca, Stowarzyszenie Pań Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, Koła Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, Koło Krucjaty Eucharystycznej,
Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej i Męskiej. Równolegle Kuria wyznaczyła 12 grudnia jako dzień Nieustającej Adoracji oraz udzieliła zezwolenia na erygowanie i poświęcenie Drogi Krzyżowej, poszerzając tym samym zakres
sprawowania ofiary.
Po wyparciu wojsk niemieckich przez wojska radzieckie, jeszcze podczas końcowych walk o cytadelę 20 lutego 1945 r. do Junikowa przybył Misjonarz Świętej Rodziny ks. Feliks Michalski. Do 1948 r. sprawował swoją funkcję jako zakonnik, by
w 1948 r. dekretem kardynała Honda sekularyzowany i inkardynowany do diecezji poznańskiej. Zadanie jakie przed nim stanęło nie było łatwe. Musiał odbudować zniszczoną parafię, a w tym rzeczy najważniejsze: ponownie przystosować
nieczynny i zdewastowany kościół jak również odbudować „zduszone” życie religijne. Trudność polegała jednak na tym, że przyszło stawić czoło tym problemom w trudnym powojennym czasie oraz w obliczu nowych porządków, jakie usiłowano
zaprowadzić w Polsce po wojnie. Przy pomocy parafian ponownie wyremontowano świątynię i jeszcze w lutym 1945 r. odprawiono w niej mszę św. Odradzać się zaczęły organizacje takie jak: Krucjata Eucharystyczna, Stowarzyszenie Żywego
Różańca, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej i Męskiej, „Caritas”. Staraniem ks. Michalskiego przy parafii utworzono przedszkole, którym zajmowały się siostry zakonne. W 1948 r. podjęto budowę plebanii. Jak to już wcześniej
bywało dzięki ofiarności i zaangażowaniu wiernych budynek stanął już po kilkunastu miesiącach prac. Po niej przyszła kolej na prace modernizacyjne w budynku kościoła. W 1952 r. postawiono nowy granitowy ołtarz. W latach 1967-1969 prze
prowadzono modernizację wnętrza, w duchu zmian soborowych. Wówczas ustawiono nowy ołtarz, zlikwidowano ambonę i balaski. W r. 1970 ks. Michalski zainicjował działania w celu wykonania czterech dzwonów, które wraz z posiadanym od 1938
r. zostały poświęcone przez bp. Antoniego Baraniaka 12 czerwca 1971 r. Ks. proboszcz od 1960 r. starał się o pozwolenie na budowę nowego kościoła a jego starania zostały uwieńczone po czternastu latach 10 sierpnia 1974 r. a więc już
po przejściu ks. Michalskiego na emeryturę. Pozwolenie na budowę odebrał nowy proboszcz ks. Stefan Schudy, który kierował parafią kilkanaście miesięcy (30 czerwca 1974 -15 listopada 1975) objął probostwo parafii św. Rocha w Poznaniu.
Trud rozpoczęcia budowy kościoła podjął następca ks. Schudego, ks. Włodzimierz Koperski. Przy budowie dzisiejszej świątyni licznie pomagali parafianie, wykonując praktycznie wszystkie prace budowlane. Stan surowy kościoła ukończono w
1978 r., a do roku 1981 zbudowano kaplicę wraz z salami katechetycznymi. W dalszych latach podejmowano prace wykończeniowe i wyposażano świątynię. W 1984 r. ks. bp Zdzisław Fortuniak poświęcił obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej, a w 1986
r. poświęcono obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. 16 listopada 1988 r. abp Jerzy Stroba dokonał uroczystej konsekracji kościoła.
W końcu lat siedemdziesiątych i w latach osiemdziesiątych zabudowywano obszar parafii św. Andrzeja Boboli pomiędzy ul. Jawornicką a Jugosłowiańską, tworząc na polach junikowskich gospodarzy, duże osiedle im. Mikołaja Kopernika.
Zaludnienie osiedla, w krótkim czasie zaczęło być porównywalne z liczbą dotychczasowych mieszkańców parafii, a to rodziło problemy z administrowaniem. Dlatego stosunkowo szybko w rejonie osiedla zbudowano kaplicę a w czerwcu 1984 r.
erygowano nową parafię św. Rodziny. Wówczas obszar parafii św. Andrzeja Boboli skurczył się do ulicy Jawornickiej.
Kolejną zmianę granic naszej parafii przeprowadzono 13 sierpnia 2001 r. kiedy to z jej obszaru wykrojono parafię Najświętszej Marii Panny z La Salette. Parafia ta powstała przy kaplicy MSF przy ul. Małoszyńskiej.
Ostatnia zmiana to włączenie do powstałej parafii błog. Jerzego Popiełuszki w Plewiskach, mieszkańców tej miejscowości , którzy dotąd przynależeli do naszej wspólnoty.