De Tong (menselijke)
Naast het waarnemen van smaken vervult de tong bij mensen een zeer belangrijke rol bij de articulatie van spraakklanken. Onder de tong zit de uitgang van een aantal speekselklieren, die bijdragen aan de eerste fase van de spijsvertering.
De menselijke tong bestaat voornamelijk uit spieren. Door de extrinsieke spieren (de musculus genioglossus, musculus hyoglossus, musculus styloglossus en musculus palatoglossus) wordt de tong verbonden met de onderkaak, het tongbeen (vooraan in de keel) en de schedelbasis; deze spieren kunnen de positie van de tong in de mond veranderen. De spieren van de tong zelf, de intrinsieke spieren (de musculus longitudinalis superior linguae, musculus longitudinalis inferior linguae, verticale tongspier en dwarse tongspier), zorgen voor de vormveranderingen. Op deze manier kan de tong dus met behulp van acht verschillende spieren heen en weer bewogen worden.
Aan de onderzijde zit de tong verder met de tongriem aan de mondbodem bevestigd. Doordat de tong aan de voorzijde vrij eindigt, is het het dit de flexibelste spier van het lichaam.
De tong is bekleed met een groot aantal papillen. De meest voorkomende is de filivormige papil. De andere soorten papillen zorgen ervoor dat de mens de verschillende smaken kan proeven. Deze kunnen allemaal de smaken zoet, bitter, umami, zout en zuur onderscheiden. In de 20e eeuw heeft de misvatting geheerst dat de verschillende smaakgewaarwordingen op verschillende gebieden van de tong zouden plaatsvinden. Dit berust op een verkeerde interpretatie van onderzoeksgegevens uit de 19e eeuw.
De Tong (vis)
De tong dankt zijn naam aan de ovale vorm. Zijn kleine oogjes staan dicht bij elkaar aan de rechterzijde van het lichaam. Dat geeft de vis de mogelijkheid om half ingegraven in het zand op een voorbij zwemmende prooi te loeren. De tong wordt, net als alle andere platvissen, geboren als een 'gewone' vis met een oog aan beide zijden van het lichaam. De jonge tong ondergaat echter al snel – als hij net iets groter is dan 1 cm – een metamorfose tot platvis. Een tong kan maximaal ongeveer 70 cm lang worden.
Behalve aan de typerende lichaamsvorm kan de tong ook gemakkelijk herkend worden aan de tastdraadjes die zich onder aan de bek bevinden. De tastdraadjes worden gebruikt voor het opzoeken van voedsel: vooral wormen, maar ook kreeftachtigen en schaaldieren, die op de geur worden gelokaliseerd.
Tot in de jaren negentig werd ondermaatse tong dikwijls foutief aangeduid als slibtong, omdat deze zich voornamelijk in het slib zou verschuilen.[1][2] Later is men de kleinste tong taalkundig correct gaan schrijven als "sliptong". 'Slip' is etymologisch verwant met de werkwoorden slippen of slepen. Een sliptong is zo klein dat hij gemakkelijk door de mazen van het net slipt; sliptongen worden gevangen met een sleepnet.
De Tong (land)
Een landtong of uitham, vroeger ook wel nes, nis of neus genoemd, is een smal stuk land dat uitsteekt in zee of een binnenwater (bijvoorbeeld een smal schiereiland of een kaap) en soms de vorm heeft van een tong: een smalle strook land die zich aan het uiteinde iets verbreedt.
Als een landtong een stuk water geheel of gedeeltelijk afsluit, heet het een schoorwal
De Tong (zoen)
tongzoen, tongkus of French Kiss is een erotisch getinte kus waarbij de kussenden elkaar met geopende mond kussen, zodat de tongen elkaar kunnen raken, waarbij deze tegen elkaar bewegen. Vaak wordt de tong in de mond van de partner gebracht. In vergelijking met een gewone kus is een tongzoen over het algemeen veel langer van duur. Tongzoenen of tongen wordt vaak bedreven in seksueel getinte context. Door het stimuleren van gevoelige gedeeltes zoals de lippen en de tong kan men opgewonden raken.
Tongzoenen is niet in alle culturen even gebruikelijk en de frequentie hiervan kan zelfs per koppel verschillen. Tongzoenen in het openbaar wordt in de meeste culturen afgekeurd, hoewel het in West-Europa en Noord-Amerika oogluikend wordt toegestaan. In veel andere culturen wordt het gezien als expliciet seksuele daad en staan er soms zelfs (strafrechtelijke) sancties op.
Tongzoenen onder dwang of tegen iemands wil viel aanvankelijk in Nederland juridisch onder de term verkrachting, namelijk het seksueel binnendringen van het lichaam (met de tong). Hier is de Hoge Raad op teruggekomen in het arrest van 12 maart 2013. Een gedwongen tongzoen geldt derhalve niet langer als verkrachting.