Pomniki przyrody w Toruniu – pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej lub ich skupiska o szczególnych wartościach przyrodniczych, naukowych, historycznych i kulturowych rosnący na terenie Torunia. Decyzję o uznaniu jakiegoś tworu naturalnego za pomnik przyrody podejmuje Rada Miasta Torunia.
Park Bielański, gdzie ukryta skrytka, powstał na początku XVIII wieku wraz z tzw. Dworem Bielańskim, zwanym także Białym Dworem lub Prezydentówką. Posiadłość ta należała niegdyś do kupca toruńskiego Christopha Daniela Janitzena.
W okresie II wojny światowej park zatracił swoją pierwotną formę i zaczął popadać w zapomnienie.
Na terenie parku występuje 36 gatunków krzewów i drzew, są to m.in.: klon zwyczajny i jesionolistny (odrębnie okazy męskie i żeńskie), klon jawor, klon polny, robinia biała, lipa drobnolistna i amerykańska, grab pospolity, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, dąb czerwony, wiąz szypułkowy i polny, jesion wyniosły, kasztanowiec zwyczajny, sosna pospolita, świerk pospolity i kłujący.
W 1971 roku park wpisano do rejestru zabytków
W Bielanskim parku znajduje się największe w Toruniu skupisko pomników przyrody - 12 dębów szypułkowych 220-380 cm w obwodzie. Był tu także kasztanowiec biały, jednak teraz został od niego tylko odromny pniak.