Seria powstała z okazji JUBILEUSZU 75-LECIA PAŃSTWOWEJ SZKOŁY MUZYCZNEJ I i II ST. IM. KAROLA SZYMANOWSKIEGO W PŁOCKU. Zapraszamy do poznania historii szkoły i postaci z nią związanych :)
W 1916 r. Ks. Adam Pęski, prof. Seminarium Duchownego w Płocku zwrócił uwagę na potrzebę utworzenia szkoły kształcącej organistów. Poparł go ks. Józef Górnicki z Imielnicy i, choć zwrócił uwagę również na trudności organizacyjne, ks. Przychylny pomysłowi okazał się być biskup Antonii Nowowiejski, który wystąpił o zezwolenie na założenie szkoły do władz okupacyjnych. Szkołę zlokalizowano w gmachu pobenedyktyńskim, znajdującym się naprzeciwko katedry, a na stanowisko dyrektora powołano ks. Antoniaka.
Przyjmowano kandydatów w wieku 13 lat, a wymagano od nich świadectwa ukończenia szkoły elementarnej, a w przypadku nieposiadania takiego dokumentu sprawdzano umiejętności czytania, pisania i liczenia. Wymagano także świadectwa wystawionego przez proboszcza, zaświadczającego o moralności kandydata.

Nauka w szkole miała trwać 4 lata, a program nauczania, oprócz pierwszoplanowych przedmiotów muzycznych, obejmował religię, liturgikę, język
polski, łacinę, arytmetykę, historię powszechną, historię polski, geografię, podstawowe wiadomości z agronomii i sadownictwa.
Na pierwszy rok przyjęto 7 uczniów, a inauguracja roku szkolnego miała miejsce 1 października 1917 r. Była to jedna z pierwszych tego typu szkół w Królestwie Polskim. Zajmowała 9 pomieszczeń: zajęcia lekcyjne odbywały się w 5 salach, 2 pokoje przeznaczone były na internat, w jednym zaś znajdował się sekretariat. Największe pomieszczenie, nazwane przez uczniów „Salą Przyjaciela”, spełniało funkcję sali koncertowej, w której odbywały się koncerty, próby chórów i orkiestr. To w nim znajdowały się dziesięciogłosowe organy, wykonane przez firmę organmistrzowską Biernackiego z Warszawy.
Ok. 1930 r. wprowadzono grę na instrumentach dodatkowych: najpierw smyczkowych, a rok później dętych. Dyrygentem orkiestry dętej został Walery Królikowski - nauczyciel muzyki w Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego. Orkiestrę smyczkową początkowo prowadził Władysław Stec, po nim obowiązki dyrygenta przejął (w 1933 r.) Faustyn Piasek.
Systematyczna praca dydaktyczna zaczęła przynosić owoce. Uczniowie najstarszych roczników odbywali obowiązkową praktykę zawodową, grając podczas nabożeństw w katedrze płockiej. Zyskiwali w ten sposób niezbędną praktykę, przydatną w późniejszej pracy. Prezentowali też swoje umiejętności na organizowanych przez szkołę występach. Na programy występów składały się występy solowe i chóralne. Ponadto uczniowie prezentowali przygotowywane samodzielnie referaty na temat historii muzyki, a najlepsi wykazywali się umiejętnością dyrygowania chórami.
Działalność szkoły od samego początku koncentrowała się wokół potrzeby wszechstronnego umuzykalnienia uczniów. Cel taki osiągano głównie poprzez indywidualne lekcje, grę na instrumentach dodatkowych i udział w szkolnych zespołach instrumentalnych. Ważną funkcję pełnił chór szkolny, który wspólnie z chórami: katedralnym i Seminarium Duchownego, często śpiewał podczas koncertów i ważnych uroczystości w katedrze. Nierzadko do tych wspólnych występów włączali się członkowie Płockiego Towarzystwa Muzycznego. W ciągu 22 lat swego istnienia szkoła wykształciła 107 dyplomowanych organistów. Absolwenci, po uzyskaniu dyplomu, obejmowali parafie, rozpoczynali pracę w szkołach powszechnych lub wstępowali do konserwatorium, by kontynuować kształcenie.
Wobec braku w międzywojennym Płocku profesjonalnego szkolnictwa muzycznego, szkoła stała się prawdziwą instytucją kształcenia artystycznego. Dostarczała rzetelnie wykwalifikowanych absolwentów, którzy spełniali później ważne funkcje społeczne, stając się w swoich środowiskach orędownikami kultury muzycznej. Spośród jej wychowanków wyróżnił się szczególnie m.in. Tadeusz Paciorkiewicz, który ukończył naukę w 1936 r. Kres istnieniu szkoły położyła II wojna światowa.
Przygotowane na podstawie: Ks. Andrzej Leleń, Jarosław Domagała, BISKUPIA SZKOŁA ORGANISTOWSKA W PŁOCKU (1917-1939), Studia Płockie, tom XXX/2002, s. 293 - 310.
Miejsce: Kesz umieszczony jest w pobliżu budynku obecnego Muzeum Diecezjalnego im bł. abpa Antoniego Juliana Nowowiejskiego w Płocku, w którym niegdyś mieściła się Biskupia Szkoła Organistowska.
Brak papierowego logbooka. Prosimy o przesyłanie fotologów w wiadomości do właściciela skrytki i logowanie znalezienia na tej podstawie.