Pierwsza wzmianka o wsi Kobylanka pochodzi z 1220 r. (lub jak podają inne źródła z 1233 r.), dokument jest związany z istniejącym już wówczas klasztorem cystersów w Kołbaczu, Kobylanka zaś była wsią przyklasztorną. Kolejna wzmianka o Kobylance pochodzi z roku 1304 i znajduje się w dokumencie dotyczącym rodziny książęcej i klasztoru cystersów w Kołbaczu. W 1304 roku książę szczeciński Otto I darował Kobylankę zakonowi cystersów w Kołbaczu (istnieje legenda jakoby cystersi wypasali na terenie Kobylanki konie, stąd nazwa Kobylanka). Gdy na Pomorzu Zachodnim w 1537 roku wprowadzono reformację, Kobylanka stała się częścią dóbr książąt zachodniopomorskich, a w 1648 roku elektorów brandenburskich. Wieś rozwijała się systematycznie przez cały XVIII wiek za sprawą intensywnej kolonizacji przeprowadzonej przez króla pruskiego Fryderyka Wielkiego. W 1786 roku w Kobylance zanotowano 43 gospodarstwa chłopskie, 25 chałupniczych oraz majątek karczmarza, łącznie zanotowano ok. 70 domostw. W połowie XIX w. w Kobylance mieszkało 534 osób i zanotowano 97 domów, pod koniec XIX w. Kobylanka liczyła 597 mieszkańców i 114 domostwa, zaś w 1939 roku już 629 mieszkańców i 158 domostw.
źródło:https://pl.wikipedia.org/wiki/Kobylanka_(wojew%C3%B3dztwo_zachodniopomorskie)