Langs de oude Romeinse verbindingswegen breidden de dorpsgemeenschappen zich uit, waardoor de vroegere bidkapellen te klein werden, zodat men overal kerken ging bouwen.
Zeer vroeg in de geschiedenis (vóór het jaar 1.000) was er maar één kapel voor Perk en Peutie, gelegen aan de St.Martinusberg (huidige Krekelenhoek). Toen die verdween kwam er in Peutie een St.-Martinuskerk en in Perk een aanvankelijk aan O.L.Vrouw toegewijde kapel van zandsteen (nu St.-Niklaaskerk). Deze kapel, waarvan de Romaanse onderbouw van de toren een overblijfsel is, heeft veel gemeen met het kerkje van Humelgem en dat van Kwerps. Een dichtgemetselde toegang tot de oude kapel zien we nog achter het grafmonument van kardinaal Goossens.
De toren is gebouwd volgens het Schelde-romaans, dat een tak is van de Noordfranse en Normandische school. Deze stijl vinden we vooral ten Westen van de Dijle, omdat onze streken afhankelijk waren van de bisschop van Kamerijk in Frankrijk. Het Romaans kenmerkt zich door de gedrongenheid en stevigheid van de bouw en de rondboogvensters. Schelde-romaans kenmerkt zich vooral door een middentoren. Ook hier hebben we een Romaanse toren met vierkante plattegrond, gevat tussen het koor en het schip. Een middentoren (Schelde-romaans) daterend uit de 12de eeuw, dus eigenlijk voor onze streken reeds laatromaans, wat we zien aan de versieringen met kolommetjes. De toren werd later bekroond met een slanke ingesnoerde naaldspits. Hij onderscheidt zich door zijn merkwaardige allure met muren van 1,5 meter dikte en zijn sierlijke galmgaten. Het kerkgebouw heeft in de loop der tijden heel wat wijzigingen ondergaan, die het van zijn oorspronkelijk bouwplan wel hebben vervreemd.
De kerk had vooreerst de vorm van een Latijns kruis. Nog tijdens de Romaanse periode werd de kerk vergroot met het huidige schip en het koor. In de 14de eeuw werd het Romaanse koor vervangen door een gotische bouw met drie vensters. Het vroegere koor had, naar de geplogenheden van die tijd, een halfcirkelvormige bouw. In de 16de eeuw bouwde men dwarsbeuken aan de laatste boog van het schip.
In 1853 werd de kerk uitgebreid door het bouwen van twee zijbeuken in rode baksteen. Hierdoor werd het gebouw heel wat ruimer, maar het Latijnse kruis verdween meteen, wat wel te betreuren valt. Ook de rode baksteen steekt schril af tegen de mooie zandkleur van de vroegere bouw.
Bron:Toerisme Steenokkerzeel
Meer info: ref. Inventaris Bouwkundig Erfgoed (website Monumenten Vlaanderen)
Woordaarden: A=1....Z=26
Herleiden naar 1 cijfer
Bedankt GILCACHE voor het proeflopen
**************************************************
Deze geocache maakt deel uit van de Church Micro Belgium serie geocaches.
Meer informatie over deze reeks kan U hier vinden:
Church Micro Belgium geocaches
**************************************************