Ηετιώνεια Πύλη

Η Ηετιώνεια Πύλη αποτελούσε μεγάλο οχυρωματικό έργο στην εποχή του, χωρίς ιδιαίτερη αυλή, που όμως δέσποζε του αρχαίου λιμένα, αριστερά του εισερχομένου, λόγω ακριβώς του βραχώδους υψώματος που είχε ανεγερθεί. Έφερε δίφυλλη θύρα πλάτους 3,70 μ, ανάμεσα σε δύο πύργους διαμέτρου περίπου 10 μ. Το μέτωπο της πύλης προστατεύονταν από προτείχισμα και από μια μεγάλη σκαμμένη τάφρο πλάτους 3,5 μ. που μπροστά στην πύλη στένευε στα 1,80 όπου και υπήρχε ξύλινη κινητή γέφυρα, που στηρίζονταν σε κτιστούς πεσσούς.

Με το όνομα Ηετιώνεια ή Ηετιωνεία ήταν κατά την αρχαιότητα ο πρώτος ορμίσκος αριστερά του εισερχομένου του κεντρικού λιμένα Πειραιά καθώς και η προεξοχή της ακτής που σχημάτιζε αυτόν. Το όνομά της οφείλεται στον μυθικό ήρωα του Πειραιά τον Ηετίωνα, που κατέκτησε την περιοχή.
Το 411 π.Χ. στην περιοχή αυτοί οι λεγόμενοι «τετρακόσιοι», προκειμένου να εμποδίσουν αποτελεσματικότερα τον πιθανό είσπλου του αττικού στόλου που βρισκόταν στη Σάμο και που τον θεωρούσαν πλέον εχθρικό προς αυτούς, έκτισαν τείχος από το εσωτερικό του οποίου και έλεγχαν με μικρή φρουρά τον είσπλου των πλοίων. Το τείχος εκείνο εκτεινόταν σε όλο το μήκος της βορειοδυτικής παραλίας του αρχαίου λιμένα και έφθανε μέχρι τον οχυρό πύργο της Ηετιωνείας όπου και συναντούσε το παλαιό τείχος του Θεμιστοκλή. Μεταξύ δε του παλαιού και του νέου τείχους ανήγειραν τη Μέγιστη Στοά όπου εκεί και υποχρέωναν τους εισαγωγείς σίτου ν΄ αποθηκεύουν αλλά και να τον πωλούν χονδρικά ώστε να πατάξουν την μέχρι τότε αισχροκέρδεια και να γίνεται ο έλεγχος αυστηρότερα. Η «Μέγιστη Στοά» δεν πρέπει να συγχέεται με την Ιπποδάμεια αγορά.

Στους νεότερους χρόνους με τις εν τω μεταξύ γεωλογικές μεταβολές η Ηετιώνεια άρχιζε από τον είσπλου στο λιμένα και κατέληγε προ των Αλών του Πειραιά, στον άλλοτε Λαρισαϊκό σιδηροδρομικό σταθμό. Στην έκταση αυτή περιλαμβάνονταν ο ορμίσκος της Ηετιωνείας και η ομώνυμη χερσονησίδα. Επί της χερσονησίδας εκείνης υπήρχαν παλαιότερα (μέχρι το 1910) το «Βασιλικό Λεμβαρχείον», η «Φαρική Βάση», τα «Συνεργεία Φάρων» και το «Βασιλικό επάκτιον πυροβολείον» που απέδιδε ναυτικούς χαιρετισμούς. Η άκρη της χερσονησίδας ήταν μικρή νησίδα επί της οποίας φέρονταν ναυτικός φανός και μεγάλος σημαιοφορικός ιστός. Πίσω ακριβώς από τη χερσονησίδα σχηματιζόταν ο ομώνυμος ορμίσκος.
Με την πάροδο του χρόνου και την εγκατάσταση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς σε τίποτα σήμερα δεν θυμίζει, ούτε και κατά το σχήμα, η περιοχή, από την εικόνα που παρουσίαζε η Ηετιώνεια στα πρώτα έτη της σύστασης του Πειραιά, ως επίνειο της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Το μόνο που διασώζεται είναι τα ερείπια της αρχαίας Ηετιώνειας πύλης, που βρίσκεται δυτικά των σημερινών σιδηροδρομικών γραμμών του παλαιού Λαρισαϊκού σιδηροδρομικού σταθμού.

Η κρύπτη
Η κρύπτη είναι ένα μικρό πλαστικό δοχείο και περιέχει μόνο το logbook. Είναι προσβάσιμη από το πεζοδρόμιο και είναι τοποθετημένη σε σημείο ώστε να μην είναι ορατή από τον φύλακα στην πύλη.

Eetioneia Gate
The Eetioneia Gate was a large fortification project in its time, without a special courtyard, but it dominated the ancient port, to the left of the entrance, due to the rocky hill that had been erected. It had a double-leaf door 3.70 m wide, between two towers with a diameter of about 10 m movable bridge, supported by masonry pillars.
With the name Hetionia or Hetionia was in antiquity the first cove to the left of the entrance of the central port of Piraeus as well as the protrusion of the coast that formed it. Its name is due to the mythical hero of Piraeus, Hetion, who conquered the area.
In 411 BC. In the area, these so-called "four hundred", in order to prevent more effectively the possible invasion of the Attic fleet that was in Samos island and that they considered more hostile to them, built a wall from inside which they controlled the invasion of the ships with a small guard. That wall extended along the entire length of the northwestern beach of the ancient port and reached the fort tower of Hetionia where it met the old wall of Themistocles.
Between the old and the new wall, they erected the Great Stoa, where they forced the wheat importers to store but also to sell it wholesale in order to suppress the hitherto filthy profit and to make the control stricter. The "Maximum Lodge" should not be confused with the Hippodameia market.
In modern times, with the geological changes in the meantime, Hetieia started from the entry into the port and ended in front of Alon of Piraeus, at the former Larissa railway station. This area included the cove of Heetonia and the peninsula of the same name. On that peninsula there used to be (until 1910) the "Royal Naval Station", the "Lighthouse Base", the "Lighthouse Workshops" and the "Royal Lactar Cannon" which gave naval greetings. The tip of the peninsula was a small islet on which a naval lamp and a large flagpole were carried. Just behind the peninsula was the cove of the same name.
With the passage of time and the installation of the Piraeus Port Authority, today the area is not reminiscent of anything, not even in shape, from the image presented by Hetionia in the first years of the establishment of Piraeus, as a port of the capital of Greece. The only thing that survives are the ruins of the ancient Hetiania gate, located west of the current railway lines of the old Larissa railway station.
The cache
The cache is a small plastic container and contains only the logbook. It is accessible from the sidewalk and is placed in a place so that it is not visible to the guard at the gate.