Chalet Stollenburg
De geschiedenis van Chalet Stollenburg begint in het verre zuiden van Duitsland in
de tijd van de ‘Sprookjeskoning’ Lodewijk II van Beieren. Om de vooruitgang in de kunst, nijverheid en industrie te tonen werd in Nürnberg in 1882 de eerste Bayerische Landesausstellung georganiseerd. In het fraaie stadspark Maxfeld werden tentoonstellingspaviljoens geplaatst, machinehallen neergezet en horeca ingericht om de uiteindelijk 2 miljoen bezoekers te kunnen verzorgen. Deze verzorging was in handen van Lorenz Adlon
-van het latere hotel Adlon in Berlijn- en bestond uit een groot restaurant, een koffiehuis, meerdere bierhallen met natuurlijk eenBratwurstküche maar ook een Pfälzer Weinstube.
Dit wijnhuis was voor de gelegenheid gebouwd naar een ontwerp van C. Schick van het Bayerischen Gewerbemuseum. Uit de beschrijving in de tentoonstellingsgids blijkt dat een groot aantal bedrijven had bijgedragen aan de realisatie en inrichting: betimmering, vensters, siersmeedwerk, verlichting, leien dak, enzovoort. De ingang bevond zich bij de huidige veranda, deze gaf toegang tot de zaal met het grote raam en een buffet, aansluitend een kleiner Herrenstüblein en daarvoor de veranda, de huidige serre. En op deze veranda was het goed toeven, als unser Herrgott in Frankreich zoals in een tijdschrift opgetekend werd. Een Illustrirtes Familienblatt nog wel, en daar danken we deze vrolijke afbeelding aan - de houten pilaartjes zijn er nog steeds.
Ook in Amsterdam wilde men laten zien wat men kon of had en daarom werd er 1883 een wereldtentoonstelling georganiseerd, officieel: de Internationale Koloniale en Uitvoerhandel Tentoonstelling. Deze werd opgebouwd op het huidige museumplein achter een Rijksmuseum in aanbouw. Ook hier kwamen er paviljoens, toonde men de nieuwste techniek maar ook ‘Indische inlanders’ en ‘Surinaamsche inboorlingen’ - in die tijd waren die nog bijzonder en zag men er ook geen been in ze ten toon te stellen.
Natuurlijk moest de inwendige mens ook aan zijn trekken komen dus had men de inmiddels gerenommeerde Lorenz Adlon gevraagd de verzorging ter hand te nemen. En zo kwamen er een Hollandsche, Duitsche, Engelsche en Fransche Restauratie. De man die later één van Europa’s grootste wijnhandelaars zou worden, wilde uiteraard ook de dorst van de bezoekers kunnen lessen en liet daarvoor het wijnhuis uit Nürnberg overkomen. En zo stond er op de plek van het huidige van Gogh museum een ‘Internationaal Wijnhuis’.
Na afloop van de tentoonstelling werden de paviljoens per opbod verkocht. En zo verdween de Duitsche Restauratie naar Veendam om als Sociëteit Veenlust nog tot 1999 te blijven bestaan en kwam het Internationaal Wijnhuis naar Berg en Dal. De Leidse predikant Johannes Drost liet er zijn zomerverblijf van maken door de architect Dirk Geijsbeek Molenaar. Eerst werd er een stenen onderbouw gemaakt waarop vervolgens de vakwerkbouw werd geplaatst. En waar voorheen de vakken werden gevuld met houten panelen kwamen er nu bakstenen voor in de plaats.
Mogelijk al onder het bewind van dochter Johanna Drost -een schooldirectrice en mede-oprichtster van het Leidse Diaconessenhuis- werd het zomerverblijf een Christelijk Rusthuis. Maar in ieder geval een familielid Zr. W.L. Drost maakte daar werk van en plaatse meer dan 20 jaar in diverse provinciale kranten wervende advertenties.
Rond 1952 was het gedaan met de rust toen B. Hagreis in het huis trok. Hoewel hij directeur was van de Thermion fabriek in Lent waar voor Philips radiolampen werden gemaakt, werd er ook in de garage onder de serre nog druk geknutseld.
In 1980 komt de familie Schot-Frederiks vanuit de nabij gelegen Prins Hendriklaan in het huis te wonen. In 1985 al volgt G. Esmeijer, een logistiek adviseur die er 20 jaar blijft wonen. In 2005 wordt het huis verkocht aan bouwkundig ingenieur T. Klerks die een grote renovatie start om het huis voor verder verval te behoeden. In de zeven jaar die volgen komen er trappen naar een nieuwe voordeur en naar de veranda, wordt het grote raam gerenoveerd, gaat de garage dicht, enzovoort. Maar ook buiten het huis verandert er veel met een nieuwe poort, een dubbele vijver en een grote garage met kelder.
Op donderdag 1 november 2012 slaat het noodlot toe wanneer kortsluiting in de bedrading het houten plafond in de woonkamer in vuur en vlam zet. Er is geen houden aan en het chalet raakt zwaar beschadigd. Lange tijd biedt het een troosteloos beeld terwijl eigenaar, gemeente, verzekeraar en diverse heemkundige gelederen slag leveren over sloop of herbouw. Gelukkig is het gekomen tot een herbouw van deze Weinstube, Prosit!
Weet of heeft u meer over de geschiedenis van dit huis, zijn bewoners, de Oude Holleweg of de Stollenbergweg? We horen het graag! TheoKruse@hotmail.com
“Kasteeltje Eiffel”
Het chalet zou naar verluidt ook op de wereldtentoonstelling in Parijs hebben gestaan naast de Eiffeltoren, vandaar deze bijnaam.
Heeft u er een foto van...?
de cache
Ik heb deze cache hier samen met een vriend gemaakt. We hebben deze cache er neer gelegd omdat hij hier woont. We verzoeken u om niet door de poort te gaan.
Veel succes!!!!!!!!!!!!
Have Fun!