In de nacht van 11 op 12 augustus 1944 werd er aangebeld bij Huize Zonnekamp in Weurt. Fon van Heereveld hoorde het, maakte haar vader wakker en ging toen weer in bed liggen. Zij tweeën waren die nacht de enigen in huis. Vader Thomas kleedde zich aan en ging kijken wat er aan de hand was. Op de stoep stonden drie mannen: agent Anton Wiebe van de Nijmeegse politie en twee SD'ers. Ze kwamen huiszoeking doen en wilden weten waar Piet was, de jongste zoon van Thomas. Piet deed aan illegaal werk, zeiden ze... ("Vrouwen en Verzet" in het Rijk van Nijmegen, 1940 - 1945, Anneke Nolet, ISBN 9789460044854)
De mensen uit het dorp zeggen zelf vaak ook dat Weurt niet zo mooi is, maar wel heel fijn is om te wonen. Toch is er van alles te zien. Je staat hier op een plek die om een duidelijke reden een trekpleister is voor allerlei mensen die hier even stoppen om een foto te maken. Maar, als je wat beter om je heen kijkt, zie je dat je omringd bent door een aantal monumentale panden (en op de weg hierheen ben je er al minstens 2 of 3 voorbij gereden of gelopen). Aan de overkant van de straat staat de oude Jongensschool, gebouwd rond 1900, richting Nijmegen staat Villa Rozenburg, iets verderop in de Dijkstraat het Dijkmagazijn, aan het begin van de straat Huize Weurt en nog een fraaie witte boerderij uit de 16e eeuw. Huize Zonnekamp is een 'dorpsvilla' uit 1876.
Ook Thomas, Jan en Fon waren actief in het verzet. In Huize Zonnekamp werden illegale blaadjes gedrukt, Jan hielp Piet met het onderduikwerk en Fon was koerierster van de ondergrondsche in Gelderland, wat ze elders specificeert als verzetsgroep 'Trouw' van Nijmegen.
Maar misschien wel het meest indrukwekkende om even bij stil te staan op deze plek is dat een van de bewoners, Thomas van Heereveld met zijn kinderen Jan, Piet en Fon, hier voor en tijdens de oorlog gewoond heeft. Ze zaten in het verzet. Thomas en Fon zijn in 1944 door de Duitse bezetter uit het huis gehaald. Op zoek naar Piet, is er huiszoeking gedaan en vonden ze de bonnenboekjes. Thomas heeft nooit zijn contacten verraden, maar heeft het uiteindelijk niet overleefd en is gestorven in Sachsenhausen. Zijn dochter Fonny wel, en zij vertelt er over in het boek waaruit de quote hierboven komt. Jan en Piet zijn ook nooit gepakt. Ter nagedachtenis aan Thomas van Heereveld is na de oorlog aan de andere kant van Weurt een straat vernoemd naar hem.
Helaas hebben ze ook de bevrijding van het gebied niet meegemaakt. Terwijl zij gevangen zaten in Duitsland, werden Nijmegen en Weurt bevrijd. Op 19 september 1944 is echter de geallieerde opmars hier tot stilstand gekomen. De bruggen moesten (liefst ongeschonden) veroverd worden, maar de Duitse bezetter gaf zich niet gewonnen. Alles wat kon drijven werd door de Amerikanen gevorderd om maar aan de overkant van de rivier de Waal te komen. Dit gebeurde in Weurt, maar ook in de omgeving van Beuningen en Winssen.De beruchte slag om Arnhem stelde de vrede langer uit. De geallieerden hebben een aantal maanden gebivakkeerd in deze omgeving. In die periode en tot na de oorlog, is Huize Zonnekamp ook gebruikt om geallieerde troepen te huisvesten.
Na de oorlog zijn Fon en Piet terug gekeerd en hebben nog een tijd gewoond in Huize Zonnekamp.
