Schrony bojowe w Szczecinku zostały wybudowane w latach 1933-1936, znajdują się na zachód i północ od miasta. Wbrew nadziejom Niemców, nie zdołały one powstrzymać ofensywy wojsk radzieckich, które zajęły miasto i wkrótce potem opuszczoną linię umocnień w lutym 1945 roku. Żelbetowe schrony „bunkry” blokowały przesmyk między jeziorami Trzesiecko i Wielimie ( łącznie 25 obiektów ). W Szczecinku przy drodze do Barwic ( droga wojewódzka 172 ) znajdują się dwa “bunkry” – mniejszy w lesie na południe od drogi, a większy na północ od niej. Ten drugi czyli Bunkier B-Werk, uchodzi za największą atrakcję w okolicy i jest dwukondygnacyjny. Uzbrojony był w ciężkie karabiny maszynowe, a od strony wschodniej – w działko przeciwpancerne w pancernej kopule. W części podziemnej mieściły się w nim magazyny amunicyjne i żywnościowe oraz pomieszczenia dla załogi. Na drodze, w odległości ok. 100 m na wschód od bunkra, znajdował się ruchomy system zapór drogowych. Wszystkie wysadzone po zakończeniu działań wojennych. Schron B-Werk jest najlepiej zachowanym schronem z 11 tego typu obiektów na Wale Pomorskim. Obecnie działa w nim “Muzeum Wału Pomorskiego i II Wojny Światowej”. Odrestaurowanie B-Werku, czyli najpotężniejszych fortyfikacji, jakie budowano na Wale Pomorskim, zajęło grupie fanów historii i militariów około 3 lat i w 2012 roku Bunkier została oddany do zwiedzania.