Zonnestelsel
Bron foto: NASA
Deze reeks beschrijft ons zonnestelsel. Je zal planeten, manen en enkele bekende objecten tegenkomen. Je vind bij elke cache extra info over het object terug. Het is niet de bedoeling (en vaak heb je niet de mogelijkheid) om de caches met de auto te vinden. Veel (fiets?) plezier!
Titius-Bode
De wet van Titius-Bode geeft een wiskundige benadering voor de afstand tussen de zon en de planeten van ons zonnestelsel, gebaseerd op hun rangnummer.
De formule gaat als volgt:
| n |
berekende afstand |
werkelijke afstand |
object |
| 1 |
0.4 |
0.387 |
Mercurius |
| 2 |
0.7 |
0.723 |
Venus |
| 3 |
1 |
1 |
Aarde |
| 4 |
1.6 |
1.524 |
Mars |
| 5 |
2.8 |
2.8 |
Ceres & planetoiden |
| 6 |
5.2 |
5.203 |
Jupiter |
| 7 |
10 |
9.537 |
Saturnus |
| 8 |
19.6 |
19.191 |
Uranus |
| 9 |
38.8 |
30.069
39.482 |
Neptunus
Pluto
|
| 10 |
77.2 |
67.8 |
Eris (Kuipergordel) |
De wet hielt enkel steek wanneer Jupiter rangorde 6 kreeg, dus voorspelde men dat er nog een onontdekte planeet zich tussen Mars en Jupiter bevond. Uiteindelijk vond men hier een Asteroïdenring.
Auteur foto
Toen men nadien Neptunus en Pluto ontdekte, en de cijfers niet meer overeen kwamen, werd de wet afgedaan als wiskundig toeval.
Mercurius
Bron foto: NASA
In het kort
Mercurius is de dichtst bij de zon staande en tevens kleinste planeet in het zonnestelsel. De planeet is vernoemd naar de Romeinse god Mercurius vanwege de snelle omloop om de zon. Net als de Aarde is het een terrestrische planeet met een vast oppervlak dat veel overeenkomsten vertoont met dat van de Maan. Opmerkelijk is dat deze kleine planeet een sterk magnetisch veld vertoont. Mercurius heeft geen manen.
Bio
| Leeftijd |
4.503 miljard jaar |
| Diameter |
4.878 km |
| Massa |
3.302×1023 kg |
| Oppervlaktetemperatuur |
90 ~ 700°K (= -180 ~ 425°C) |
| Rotatietijd |
58 dagen, 15u, 30min |
| Rond de zon in |
88 dagen |
Afstand
Mercurius ligt 57,91×106 km van de zon af, dat zijn 0,39 AE (astronomische eenheden, waarbij 1AE de afstand tussen de zon en de aarde is).
Inhoud
De kern van Mercurius bestaat hoofdzakelijk uit ijzer en is relatief groot. De kern neemt 42 procent van het totale planetaire volume van Mercurius in. (Ter vergelijking: bij de Aarde neemt de kern 17 procent van het volume in). Rondom de kern bevindt zich een mantel van zo'n 600 km dik die voornamelijk uit siliciumoxiden bestaat.
Oppervlakte
vlnr: Mercurius, Venus, Aarde, Mars
Bron foto: NASA
Verkenningen
In 1974 en 1975 heeft de mariner 10 als eerste ruimtesonde Mercurius van dichtbij waargenomen. De opnames brachten ongeveen 45% van het Mercuriusoppervlakte in beeld.
Mariner 10, bron: NASA
In 2008, 4 jaar na de lancering, kwam MESSENGER aan bij Mercurius. 3 jaar later, in 2011, kwam deze ruimtesonde in een baan rond Mercurius, om onderzoek te verrichten naar de samenstelling, de atmosfeer en het magnetische veld van de planeet.
In 2012 vond MESSENGER ijs op Mercurius in schaduwrijke kraters. De bron van het ijs is hoogstwaarschijnlijk door komenten en planetoiden.
In 2015 sloeg MESSENGER (gepland) te pletter op Mercurius.
In 2025 zal BepiColombo toekomen bij Mercurius. Dit om de nog niet gefotografeerde delen in kaart te brengen en verder onderzoek naar water te verrichten.
Mercuriusovergang
Ongeveer dertien tot veertien keer per eeuw trekt Mercurius tussen de zon en de Aarde door en is het silhouet van de planeet tegen de zonneschijf te zien. De vorige Mercuriusovergang was op 11 november 2019. De volgende is op 13 november 2032!
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Mercurius_(planeet)