Zbiorowa mogiła ofiar epidemii cholery z roku 1873
W Krakowie przy zbiegu ulicy Kobierzyńskiej i Lubostroń.
Przy zagajniku znajduje się zbiorowa mogiła ofiar epidemii cholery, która w 1873 roku nawiedziła miasto Kraków. Jest ona w kształcie kopca ziemnego z betonowym Krzyżem na szczycie.
O skrytce:
-mały pojemnik ukryty na koordach finałowych (bez konieczności wchodzenia na drzewo)
- W POBLIŻU MOGĄ ZNAJDOWAĆ SIĘ DZIKI! UWAŻAJ NA SIEBIE!
W 1831 roku pojawiła się w Krakowie cholera, zwana „chorobą brudnych rąk”. Na ziemie polskie przyszła wraz z rosyjskimi żołnierzami tłumiącymi powstanie listopadowe i wkrótce rozprzestrzeniła się na resztę Europy. Jak wspominał dziejopis Ambroży Grabowski: „Rząd krakowski założył szpital na zamku w pałacu niegdyś królów; były tam urządzone łóżka, z wierzchu pokryte ceratą zieloną na obręczach. Ludzie do tego najęci stali w pogotowiu w gmachu policyi m. Krakowa i gdy kto zachorował, spieszyli do niego z tym ekwipażem prawie śmiertelnym, w którym przenoszono go do lazaretu cholerycznego. Zdarzyło się, że wyszedłszy na przedmieścia spotykałem się dwa lub trzy razy z takiemi przenosinami. Prawie w każdej wsi obrane było osobne miejsce i założony cmentarz choleryczny – i mnóstwo takich cmentarzów dotąd widzieć się daje i pozostanie na długo pomnikami strasznej plagi, którą Wszechmocny na świat przypuścił”.
Aż do XVI wieku nie rozróżniano poszczególnych chorób zakaźnych. Stąd pojęcie „morowe powietrze” obejmowało zarówno tyfus i cholerę, jak i ospę. Ówczesne epidemie określano też często wspólnym mianem „dżumy”, bo to ona trapiła najczęściej.
Doktor Schnabell z Rzymu, XVII-wieczna rycina przedstawiająca lekarza w skórzanym uniformie i masce z długim dziobem, mieszczącym zioła i wonne olejki mające chronić przed zakażeniem
Cholera nawiedzała Kraków jeszcze w 1849, 1855, 1866 i 1873 roku, pochłaniając każdorazowo ponad tysiąc ofiar. Ostatnia poważna epidemia tej choroby przytrafiła się w latach 1892–1893. Zmarłych grzebano daleko od ludzkich siedzib, niekiedy we wspólnych grobach. Smutną pamiątką po zarazie są tak zwane kapliczki choleryczne, zachowane licznie w obecnych granicach miasta. Ten zdominowany przez cholerę ponury obraz sanitarnego stanu XIX-wiecznego Krakowa dopełniły jeszcze epidemie tyfusu (1846) i odry (1852).
W końcu lat 70. XIX wieku dzięki staraniom prezydenta Józef Dietla rozpoczęto wreszcie sukcesywne zasypywanie koryta starej Wisły, od lat zamulonego, uznawanego za wylęgarnię bakterii. Stulecie kończyło się mocnym akcentem, bo w 1897 roku Rada Miejska podjęła zbawienną decyzję o budowie wodociągu zasilanego wodą gruntową z odwiertów w okolicy Bielan.
Mimo to nie ulega wątpliwości, że XIX wiek przyniósł wielki postęp medycyny w walce z epidemiami. Już w 1801 roku w krakowskim Szpitalu św. Łazarza po raz pierwszy wykonano szczepienie przeciw ospie prawdziwej, potocznie zwanej „czarną”. Stało się to zaledwie pięć lat po wynalezieniu i zastosowaniu przez Anglika Edwarda Jennera pierwszej takiej szczepionki.
Rada Miejska podjęła decyzję o budowie wodociągu w okolicy Bielan. Charakterystyczne, wzniesione z czerwonej cegły zabudowania przetrwały do dziś bez większych zmian przy ul. Księcia Józefa. 14 lutego 1901 roku dokonano uroczystego otwarcia sieci. Była to jak dotąd największa i najkosztowniejsza inwestycja komunalna w dziejach Krakowa. Ponadto w 1906 roku zaczęto budować nowoczesną sieć kanalizacyjną.
Księga zmarłych parafii Bożego Ciała, rok 1873. Przyczyny zgonów takie, siakie i owakie, różne.
A tu nagle, pod 24 kwietnia, "cholera" - i tak dalej, aż do października, jakieś 300 osób...
Parafia Bożego Ciała Księgi Zmarłych 1873-1889
_____________________________________________________________________________________
Aby poznać współrzędne finałowe musisz odpowiedzieć na poniższe pytania.
Odpowiedzi znajdziesz w powyższym tekście, oraz przy samej mogile. Powodzenia.
N 50° 00.ABC' E 19° 53.DEF'
A. W 1831 roku pojawiła się w Krakowie zwana ówcześnie „chorobą brudnych rąk”. O którą chorobę chodzi?
- dżuma -7
- koklusz -8
- cholera -9
B. Ze względu, że ludzie w XVI wieku nie rozróżniali chorób zakaźnych, tak ospę, tyfus i cholerę określano mianem „…” ?
- morowe powietrze -2
- czarna śmierć -4
- skaranie boskie -6
C. O co starał się prezydent Józef Dietl?
- stworzenie lazaretu -5
- zasypanie koryta starej Wisły -3
- wygnanie chorych poza mury miasta -1
D. Co wydarzyło się w Szpitalu Św. Łazarza
- pierwszy raz wykonano szczepienie przeciwko ospie prawdziwej („czarnej”) -9
- przez duże zagęszczenie rekonwalescentów rozwinęła się nowa odmiana choroby -2
- wynaleziono szczepionkę na cholerę -3
E. Pod koniec XIX wieku Rada Miejska podjęła decyzje o budowie wodociągu zasilanego wodą gruntową z odwiertów której części Krakowa?
- Zwierzyńca - 0
- Bielan -5
- Dębników -7
F. Kiedy został odnowiony krzyż na zbiorowej mogile ofiar epidemii, przy której właśnie stoisz?
-14.XI.1947 - 1
-14.IX.1947 - 3
-4.IX.1974 - 0