(English to below)
(Français ci-dessous)
Dit is een virtuele cache. Dat betekent dat u niet op zoek hoeft te gaan naar een fysieke cachecontainer en logboek. U hoeft alleen een opdracht uit te voeren om te mogen loggen:
Neem op elk waypoint een foto van jezelf of naam op papier zichtbaar op de foto (zie voorbeeld) en plaats deze bij je log. Je gezicht hoeft niet op de foto te staan. Logs zonder foto worden verwijderd.
Veel plezier met wandelen hier!
Eeuwen geleden zag ons huidige Kluisbos er helemaal anders uit. Het was een woest, duister, dik en primitief bos. Het zonlicht kon met moeite door de kruinen van de dicht op elkaar staande bomen schijnen. Eerder stond het bekend als het “wout ofte wildernesse zonder ghenade”. Onze streek was een waar paradijs voor “quaetdoenders”, boeven, moordenaars en rovers. Wie het bos binnendrong en erin verdwaalde kwam nooit meer terug en werd het slachtoffer van vogelvrijverklaarden die er zich schuilhielden.
“Ergens diep in het bos woonde, in een armzielig hut, een kluizenaar”…..en zo gaan veel sprookjes verder. Ook het Kluisbos kent vele verhalen en legendes, te veel om op te noemen. Maar met een paar wil Ik U toch laten kennis maken.
WP1 Peetje en Meetje
Ook wel de dolmen genoemd. Het is alleszins een vreemde verschijning: een groep opeengestapelde grote stenen, midden in het bos. Een constructie van grote stenen die aan prehistorische dolmen doen denken.
Om hun vermeende oudheid te accentueren kregen ze de volkse naam Peetje en Meetje. Het lijkt ook bizar om dit monument zo te noemen. Maar deze naam komt uit de periode dat de stenen anders lagen dan we nu kunnen zien. De deksteen lag meters lager op de helling. In de 2Oste eeuw kon men slechts 2 staande stenen zien. In 1991 werd de derde steen op Peetje en Meetje geplaatst.
Zoals de stenen nu opgesteld staan, is er een zeer grote gelijkenis met ander gekende prehistorische dolmen (grafmonumenten) en Keltische offertafels.
De gedachte dat druïden hier ooit mysterieuze rituelen uitvoerden spreekt uiteraard meer tot de verbeelding. Mysterie of feit?
WP2 De Toren
’t Zal bijna 2000 jaar geleden zijn, de eerste toren op de kale Kluistop.
Niet gemaakt door de mensen van hier maar door de Romeinen die plots verschenen van over de vlakte achter de berg. De plaatselijke boeren bewerkten hun land en trokken zich er voor de rest niet veel van aan. Toen stond daar ineens een toren die uitstak boven de bomen die langs de helling stonden.
Ergens anders kunnen we ook lezen dat de toren als kansel gebruikt werd door de bosgeuzen om het volk toe te spreken. Deze openluchttoespraken werden ook wel de hagenpreken genoemd.
Het staat vast dat de bosgeuzen zeker aanwezig waren in onze streek.
Een ander verhaal is dat de toren misschien een onderdeel zou kunnen zijn van een reeks signaaltorens waar ’s nachts vuursignalen werden doorgegeven van de ene toren naar de andere.
Heel veel verhalen en geruchten doen de ronde. Zo ook werd de toren in de volksmond de Kluiskapelle geheten, want er zou daar ooit een kapel hebben gestaan. Een laatste restant van een bedevaartsoord dat zich ooit op de top van de Kluisberg bevond.
Een ander hardnekkig gerucht is dat de toren wordt toegeschreven aan Napoleon waarbij onze toren zou gediend hebben als militaire uitkijkpost. Mysterie of feit?
WP3 De Vierschaar
Diep in het Kluisbos, gelegen aan de alombekende “Ferme du Christ” lag vroeger een vierschaar. Dat is de reden waarom deze plek nog steeds de benaming “De Vierschaar” draagt.
Traditioneel was de vierschaar gelokaliseerd onder een lindeboom. Een lindeboom omwille van de bijzondere religieuze en gerechtelijke betekenis die aan deze boom gehecht werd. Bovendien herinnert een lindeboom aan de oudste rituele plechtigheden die bij de Germanen plaatsvonden.
De eerste vierscharen doken op in de Karolingische tijd, omstreeks 751. Volgens een eerste interpretatie is de naam afgeleid van het Latijnse “Quatuor scamma” wat “vier banken” betekent.
Dat waren oorspronkelijk banken in steen die in het vierkant werden opgesteld in de buitenlucht.
Een “Vierschaere” werd ook wel “de schepenbank” genoemd. Daar werden geregeld vonnissen uitgesproken in criminele of civiele zaken.
De term “Ferme du Christ” zou dan een verwijzing zijn naar het Christusbeeld dat zich aan een boom bij de boerderij bevindt.
In 1884 noemde men het huis simpelweg “de Vierschaar”. Bewijs is terug te vinden op een stafkaart uit die tijd. Het duidde op de eigenlijke vierschaar die recht tegenover de boerderij gelegen was.
In de volksmond werd het gebouw ook wel “het huis van de beul” genoemd. Zoals de naam zegt zou er in de woning een beul gewoond hebben die executies voltrok bij de galg pal naast het huis. Mysterie of feit?
WP4 De Liefdesbron
Het Kluisbos herbergt meer dan één bron, maar deze is wel de bekendste en de meest bijzondere….
Een dag in juli 1559…..Bezweet trekt Jacobus Verroken de heuvel op, nog even en hij kan genieten van het lover van de oude beuken. Met flinke passen trekt hij het Kluisbos in, volgt het platgetreden pad dat hem naar de bron trekt waar hij altijd zijn dorst lest en Isolde zal zien, de dochter van een molenaarsknecht. Rond deze tijd vult zij de kruiken met koel water uit een poel wat verderop.
De dorpelingen mijden het bos want sinds enkele maanden doen geruchten de ronde over geuzenbendes die zich schuldig maken aan gewelddadige overvallen.
Maar er is niemand, behalve een bevangen stilte. Hij wacht lang. Zijn hart maakt een sprongetje, maar ditmaal van angst want ze zou geen ontmoeting missen. Af en toe loopt hij een kringetje en wanneer hij ineens de kruik van bruin aardewerk ziet liggen weet hij dat er iets heel erg mis is.
Hij neemt de kruik mee en geeft ze af aan de vader. Volgens hem was Isolde rond het middaguur vertrokken naar de bron, ook hij maakt zich ongerust want nog even en de avond valt…..
Isolde zou nooit gevonden worden, de zoektochten leverden niks op. Het zou een raadsel blijven wat er met haar gebeurde. Was ze vermoord door de geuzen, dwaalde ze te veraf? Niemand die het wist. Maar de liefde van Jacobus hield haar voor altijd in leven. Elke dag ging hij naar de bron, wachtend en treurend om zijn ware liefde. Het duurde niet lang of de bewoners spraken van de liefdesbron.
Onder de indruk van zoveel toewijding en hartstocht kon het niet anders. Mysterie of feit?
Wie regelmatig een verfrissing nam aan de bron zou zijn ware liefde ontmoeten. Zo jullie hopelijk ook...
Français
A chaque waypoint, prenez une photo de vous même ou de votre géocache nom sur un papier visible sur la photo (voir example) et placez-la avec votre log. Il n’est pas nécessaire que votre visage est visible. Les logs sans photo seront supprimés!
English
At each waypoint, take a photo of yourself / or your geocache name e.g. on a piece of paper and place it with your log. Your face does not have to be visible. Logs without photo will be deleted!
We bedanken Erfdeel Kluisbergen voor het verschaffen van de informatie over het Kluisbos.
Virtual Rewards 3.0 - 2022-2023
This Virtual Cache is part of a limited release of Virtuals created between March 1, 2022 and March 1, 2023. Only 4,000 cache owners were given the opportunity to hide a Virtual Cache. Learn more about Virtual Rewards 3.0 on the Geocaching Blog.