Najważniejszym zabytkiem miejscowości jest kościół.
Kościół, dominantę układu owalnicowego oraz najstarszy element historycznej kompozycji wsi stanowi murowany (kamienno-ceglany) kościół parafialny z 1596 r. Najstarszą częścią kościoła jest korpus nawowy z zachowanymi elementami architektury renesansowej (1596 r.). W XVIII wieku dobudowano okazałą i urokliwą wieżę z ciekawą drewnianą ośmioboczną latarnią zwieńczoną barokowym, blaszanym hełmem. W XIX wieku dostawiono do nawy ceglaną neogotycką kruchtę boczną oraz do wieży dwa aneksy z klatkami schodowymi na chór. Kościół posiada cenne wyposażenie: manierystyczny ołtarz i renesansową ambonę z 1613 r. (fundacja rodu Wedel, v. Borcie i v. Papstein dla kościoła w Morzycy). W XIX wiecznej chrzcielnicy znajdowała się (obecnie w zbiorach Kurii Metropolitarnej w Szczecinie) zabytkowa (barokowa) misa chrzcielna z 1646 r. Na drewnianym kolebkowym stropie widnieją malowidła ze scenami i napisami nawiązującymi do Nowego Testamentu. W czasie wojny, przez pocisk artylerysjki, częściowo uszkodzona została wieża oraz część dachu. Przez to wieża do dzisiaj jest lekko pochylona. Po wojnie zachował się jeden dzwon. Wnętrze kościoła pozostało bardzo zaniedbane po tym, jak Rosjanie przetrzymywali w nim ok. 70 szt. koni. Używali oni też tego miejsca do wyświetlania filmów. Zniszczone i rozebrane organy zastąpiono fisharmonią. Ołtarz główny i ambonę z upoważnienia Kurii Administracji Apostolskiej przeniesiono ze zniszczonego kościoła w Morzycy.