Koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum)
Nazywany też: kozak topolowy
Koźlarz topolowy należy do rodziny grzybów borowikowatych. Jest grzybem jadalnym, rzadko spotykanym w polskich lasach. Nie należy jednak do gatunków zagrożonych na terenie naszego kraju. Przez zbieraczy ceniony jest za dobry, łagodny smak.
Koźlarz topolowy rośnie od lipca do października.
Koźlarz topolowy występuje w lasach liściastych i mieszanych. Rośnie pod osikami i topolami, zazwyczaj na wapiennych, glinach, czasem na pisakach i iłach. Spotkać go można w Europie Środkowej.
Owocnik koźlarza topolowego osiąga średnicę od 4 do 15 cm. U młodych osobników ma kształt półkolisty, później robi się wypukły. Starsze okazy mają lekko spłaszczony szczyt. Może przybierać różne barwy, od szarobrązowej z delikatnym fioletowym odcieniem do ciemnoszarej lub czerwonobrązowej. Z wierzchu pokryty jest małymi filcowymi włókienkami lub łuseczkami. U starszych okazów pojawiają się drobne pęknięcie tworzące małe filcowate łatki.
Rurki koźlarza topolowego osiągają długość do 25 mm. Są wąsko przyrośnięte do trzonu. U młodych grzybów mają kolor kremowy, z wiekiem robią się szare. Mają drobne, okrągłe pory, które pod naciskiem brązowieją.
Trzon koźlarza topolowego osiąga wysokość od 8 do 17 cm i grubość od 1,4 do 2 cm. Jest biały, pokryty podłużnymi kosmkami, które u młodych okazów są bladobrązowe, a u starszych czarne. Podstawa trzonu po uszkodzeniu przebarwia się na żółtozielono lub niebieskozielono. Ma cylindryczny kształt, z walcowatą lub maczugowatą podstawą.
Miąższ koźlarza topolowego jest biały w kapeluszu, w górnej części trzonu siwofioletowy, a u podstawy siwy. Po przecięciu przybiera barwę fioletoworóżową. Ma łagodny i przyjemny smak i zapach.
Koźlarza topolowego łatwo pomylić z koźlarzem babką. Obydwa grzyby rosną jednak w innych miejscach – koźlarz topolowy pod osikami i topolami, a koźlarz babka pod brzozami. Ponadto ten drugi ma gładką skórę kapelusza, a jego miąższ nie zmienia barwy po przekrojeniu.
Koźlarz topolowy jest smacznym grzybem jadalnym. Brak danych na temat wartości odżywczych.
Koźlarz topolowy wykorzystywany jest jako składnik sosów i zup grzybowych. Grzyb ten jest także dobrym dodatkiem do dań mięsnych. Można go suszyć i marynować.
Leccinum duriusculum is a bolete mushroom in the genus Leccinum. Originally called Boletus duriusculus by Hungarian–Croatian mycologist Stephan Schulzer von Müggenburg in 1874, it was transferred to Leccinum by Rolf Singer in 1947.
Aby rozwiązać zagadkę należy skompletować układankę :
To solve the puzzle, you need to complete the puzzle:
Koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum)6