Łąki, powszechnie występujące na wilgotniejszych ternach, stanowi nieodłączny element krajobrazów rolniczych. Podstawowym zadaniem łąk i pastwisk było niegdyś wykarmienie zwierząt gospodarskich. Te stworzone ludzką ręką, utrzymywane na przestrzeni wielu lat półnaturalne siedliska, stały się centrami bioróżnorodności obszarów rolniczych, tworząc specyficzne agrocenozy. Tak zwane „użytki zielone” stały się domem dla ponad 100 gatunków ptaków oraz ponad 400 gatunków roślin naczyniowych i obecnie zajmują one ok. 12% powierzchni całej Polski. Pomimo ich antropogenicznego pochodzenia, obszary te stanowią wyjątkowo cenny ekosystem przyrodniczy, który współcześnie zanika w rodzimym krajobrazie - większość łąk przekształca się dzisiaj w tereny rolne, najczęściej w celu uprawy kukurydzy, a te mniej wilgotne spośród nich przeznacza się pod zabudowę. Kolejnym problem jest zaniedbywanie koszenia takich obszarów, co prowadzi do ich sukcesji - powolnego zarastania roślinami charakterystycznymi dla innych zbiorowisk roślinnych, na przykład drzewami i trzciną pospolitą. Dlatego w przypadku łąk i pastwisk, niezwykle ważne jest zachowanie subtelnej równowagi pomiędzy siłami natury a działalnością człowieka.
Okolice skrytki „Łąka” dobrze obrazują współczesne problemy takich siedlisk. Kompleks łąk na zachodzie od Teklinowa są cennymi terenami przyrodniczymi ze względu na, między innymi, występowanie łąki trzęślicowej oraz stanowisk goździka pysznego i storczyka z gatunku kukułki szerokolistnej. Obszar ten to swoista mozaika złożona z łąk i lasów olsowych będących dla wielu roślin i zwierząt schronieniem pośród podmiejskiego i rolniczego krajobrazu.