Niniejszy kesz jest reaktywacją skrytki GC9H6P1, która niestety zakończyła żywota i stanowi uzupełnienie serii New Huta SocArt. Opis jest identyczny za zgodą Ownera :)
Budowa Nowej Huty była jednym z głównych założeń Planu Sześcioletniego. Zaprojektowana od podstaw, jako nowe i samodzielne miasto, miała wzmocnić przemysł i być przeciwwagą dla konserwatywnego Krakowa oraz dać możliwość awansu społecznego ludności wiejskiej, która swoją przyszłość wiązała z pracą w zakładach przemysłowych. Funkcjonalna i wygodna architektura oraz urbanistyka miały zrekompensować krzywdy, jakich do tej pory doznali robotnicy i chłopi. Władze, poprzez instytucje kultury i szereg inicjatyw, dbały także o zagospodarowanie czasu wolnego mieszkańców dzielnicy. Niepodważalne zasługi w propagowaniu sztuki oraz tworzeniu środowiska artystycznego w Nowej Hucie miała Spółdzielnia Mieszkaniowa „Hutnik”, która współpracowała z Zarządem Okręgu ZPAP oraz Stowarzyszeniem Twórczym „Nowa Huta” (powstało ono z inicjatywy Janusza Trzebiatowskiego w 1969 roku). Efektem tej działalności były m.in.: pracownie i stypendia dla artystów, wystawy, katalogi oraz rzeźby, które miały zdobić osiedla i upowszechniać sztukę współczesną. Prawdopodobnie większość omawianych tutaj realizacji powstała w ramach tej inicjatywy. Wyjątek stanowią Delfi n, Muchomory oraz najprawdopodobniej Putto.
Rzeźba powstała z poprzemysłowych odpadów – rur, łańcuchów, części maszyn. Jej autor – Marian Kruczek (1927- 1983) ukończył ASP w Krakowie. W 1956 roku przeniósł się do Nowej Huty, gdzie m.in. współtworzył Teatrzyk Lalek „Widzimisię” oraz był inicjatorem Galerii „Pod Chmurką”, która powstała przed blokiem na osiedlu Centrum D. Mimo swojego malarskiego wykształcenia, w historii sztuki zapisał się przede wszystkim jako autor rzeźb i reliefów.