Langs deze dreef ga ik steeds mijn moeke en vake bezoeken, wat waren het super sociale mensen. Dat heb ik zeker van hen meegekregen.
Mijn vake was mijn petere en ook een oudstrijder, verhalen van den troep daar vertelde hij veel over. en langs deze weg wil ik deze mensen eren, want vergeten gaan we hen nooit. Bedankt aan alle oudstrijders en diegene die vandaag aan en rond het front staan en waken over onze veiligheid.
Mijn grootouders hebben steeds op een camping gewerkt, dus waren graag onder de mensen. Via deze weg wil ik hen dat gevoel terug bezorgen, steeds bezoek van andere mensen, andere nationaliteiten, andere gewoontes, ze hielden ervan. Ze stonden altijd klaar voor een praatje.
Dus kom je vandaag eens iemand tegen, maak eens een praatje en wie weet, wie kom je tegen.