O KESZU
Jest to typowy letterbox o trasie ok 2 km. Aby znaleźć pojemnik finałowy należy udać się na współrzędne startowe. Twoim zadaniem jest uważne czytanie wskazówek zawartych w opisie kesza. Zebrane na wyprawie litery i cyfry z poszczególnych słów, oznaczone kreską z nawiasem "(_)" będą niezbędne do otrzymania hasła, składającego się z 9 liter, które niezbędne będą do dostania się do finałowego skarbu. Na starcie skrytka zawiera: Logbook, pieczątkę (wyposażenie skrytki).
Kesz znajduje się przy drodze - nie naleźy wchodzić za płot czy też za ogrodzenie. Sąsiedzi kesza wiedzą o naszej zabawie.
UWAGA. Proszę nie zamieszczać zdjęć miejsca finałowego i oraz punktów/elementów, do których odnoszą się zagadk
START
Jest taka wieś na Dolnym Śląsku, co zachwyca rzeźbami,
znajdują się one niemal przed wszystkimi domami.
Głuchowice – tak ta niewielka miejscowość się nazywa
i właśnie dziś tu zagadkowa droga Cię przyzywa.
Bory Dolnośląskie – piękne i malownicze wieś otaczają,
a rzeźbiarzom cennego surowca dla ich pracy dostarczają.
To największy zwarty kompleks leśny w Polsce -niezwykłej urody,
dobro lokalne, tu czyste powietrze, tu rosną grzyby czy jagody.
Zygmunt Sokołowski, sołtys wsi, wraz z synem od lat wielu rzeźby wykonują
i specjalnie dla swoich mieszkańców je personalizują.
Piękne, ciekawe, niezwykle pomysłowe – zachwycają każdego,
a rzeźby z numerami-postaciami to w Głuchowicach nic nowego.
A zaczęło się kilkanaście lat temu od pleneru rzeźbiarskiego,
na który zjechało wielu rzeźbiarzy - artystów ze świata wielkiego.
Rzeźby na terenie miejscowości również to dzieła poplenerowe,
co roku plener się odbywa, co roku dochodzą rzeźby nowe.
Tutaj nie mówi się, że sąsiad mieszka pod siódmym numerem,
ale pod orłem, sową, wiewiórką czy Killerem.
Czasami postać przy numerze domu do nazwiska nawiązuje,
a także o pasji domowników wszystkich informuje.
O rzeźbiarstwie - sztuce dziś kilka słów wspomnieć trzeba,
bo rzeźby nie powstają tylko z drzewa.
Na boisku wiejskim w Głuchowicach zaczyna się wyprawa
i tu za ogrodzeniem już pierwsza rzeźba w zachwyt wprawia.
Kobietę ubijająca (_) _ _ _ _ w drewnie wykonano, ( 3)
jedno z dawnych zajęć gospodyń na wsi zaprezentowano.
Przed siebie idź w stronę wsi, bądź czujny na każdym kroku,
by Ci żadna rzeźba po prawo czy lewo nie umknęła ze wzroku.
Wiesz, że rzeźba to najpewniej najstarsza ze sztuk plastycznych,
była już znana na przykład w Mezopotamii – w czasach prehistorycznych.
Jednak w kulturach agrarnych epoki neolitu jako pierwsza się pojawiła,
kiedy ludność idoli, czyli małe figurki o funkcjach magicznych tworzyła.
Dopiero w późniejszych epokach większy rozmiar dziełom nadawano,
na przykład gigantyczne posągi w monolitach skalnych wykuwano.
Grecy, Egipcjanie, Rzymianie bardzo ją sobie upodobali
i rzeźbami place, świątynie, a nawet domy czy piramidy ozdabiali.
Po lewo zwierzątka spod rzeźbiarza zdolnego wyszły ręki,
ich liczba podwojona wpada do kratki bez żadnej udręki. __ (B)
Za chwilę, również po lewo, _ _ _ _ _ (_) z lampą i młotem postawiony, (1)
ciekawe, czy w tym domu mieszka wykonawca tego zawodu zasłużony?
Rzeźbę nie tylko sztuka świecka sobie upodobała,
ale w chrześcijaństwie, od średniowiecza, uznanie zyskała.
Wizerunki Matki Bożej, Chrystusa Ukrzyżowanego, Piety wypełniały otoczenie,
zdobiono ołtarze, tworzono aniołki w baroku – wszystko to miało ważne znaczenie.
Za górnikiem tuż przy samym zakręcie Baba Jaga stoi,
ta z baśni braci Grimm, to właśnie jej Jaś się boi.
Na lewo szlak rzeźb teraz prowadzi
a po prawo kolejna postać – podejść do niej nie zawadzi.
Instrument, na którym gra to na pewno _ _ _ _ _ (_) _ _ _ _ _, (5)
umila życie mieszkańcom Głuchowic, a może i nawet wesela.
Ruszaj dalej - rzeźby, które we wsi mamy do plenerowych zaliczyć możemy,
ze względu na ich przeznaczenie też o innych rodzajach powiedzieć chcemy.
Są wotywne, kultowe, portretowe, pomnikowe, ogrodowe.
Temat rzeźby to kolejne kryterium podziałowe.
Można tu wymienić: rzeźbę przedstawiającą, abstrakcyjną lub instalację
a w obrębie tej pierwszej floralną, zoomorficzną lub antropomorfizację.
Po lewo osiołka postawiono w cieniu ogrodzenia,
ale spójrz na plac po drugiej stronie – tam rzeźb od zatrzęsienia.
_ _ _ _ _ _ _ (_) przystań tu jest – takie miejsce wypoczynkowe, (7)
a Głuchowice w konkursie na najpiękniejszą dolnośląską wieś wyróżnione.
Idź dalej drogą, sowa numer domu podtrzymuje,
z niego druga cyfra dłutem wyryta w krateczce ląduje. _ (C)
Drewno to jeden z materiałów, który do rzeźby doskonale się nadaje,
on procesom obróbki bardzo dobrze się poddaje.
Ale też inne surowce twórcy tego rodzaju sztuki wykorzystywali,
przez to swoim dziełom różne kształty nadawali.
Kamień, gips, glina, wosk, sztuczne tworzywa, szlachetne metale,
dziś nawet w lodzie całe budowle się tworzy – rzeźba rozwija się stale.
Przed siebie, po prawo kolejny muzyk ludowy – skrzypek tym razem,
Idź dalej – _ _ (_) _ _ _ _ – odpowiedz na tę zagadkę jednym wyrazem, ( 8)
Jest po lewej stronie, z węża woda w niebieskim kolorze się leje,
a na jego prawym boku wizerunek domu widnieje.
Daleko do przodu spojrzeć teraz trzeba,
ale z zachwytu i wrażenia nie wejdź w drzewa.
Najpierw niebieska rzeźba grajka z harmonią Twój wzrok przykuje,
a na łuku parę kroków dalej _ (_) _ _ _ przy swej pracy się prezentuje. ( 2)
Wiesz, że od użytego surowca zależy sposób dzieła wykonania,
rzeźba drewniana to efekt sukcesywnego materiału wyrabiania.
W Polsce lipca najczęściej jest wybierana przez rzeźbiarzy,
ale też z innych drzew: dęba czy jesionu dzieła robić się zdarzy.
Topolę świeżo ściętą najlepiej wykorzystać, sucha trudna do obrobienia,
wiśnia ciekawe efekty daje ze względu na swoje przebarwienia,
Grusza ma spiralne słoje, więc ją artyści raczej odrzucają,
drzewa iglaste z kolei pod wpływem dłuta często się rozwarstwiają.
Przed siebie, obok krzyża, na lewo wypatruj anioła na modlitwie skupionego,
postaci, co inspiracją była dla twórcy zarówno dawnego, jak i dzisiejszego.
Z głównej drogi nie zbaczaj, zwłaszcza że po prawej postaci dwie:
jedna to pani z grabiami – tak się ona zwie.
Obok niej postać znamienita, dla Polski wyjątkowa, bardzo szanowana -
to Józef Piłsudski, tuż za nim tabliczka, na niej na pewno data Ci znana.
Z obu dat powtarzająca się dwukrotnie cyfra niech kratkę zajmuje, _ ( D )
a Twoja dzisiejsza trasa na drugą stronę drogi Cię kieruje.
Specyficzna tabliczka odwiedzających dom pod numerem 5 wita,
ale przecież w Głuchowicach nikt nikogo o adres nie pyta.
Czy wiesz, czym się różne rzeźby wykonuje
i czego mistrz poza materiałem do swej pracy potrzebuje?
Szpatułki, gładziki, tarniki, wybieraki oczkowe, kości do modelowania,
rakle, stalki, dłutka i dłuta - takie mamy narzędzia do rzeźb wykonania.
W pracowni każdego prawdziwego artysty się pojawiają
dzięki nim spod ich ręki prawdziwe perełki powstają.
Dalej, jeszcze sporo rzeźb zostało, patrz na nie z zachwyconą miną,
po prawo ktoś, kto w czerni do pracy chodzi - to kominiarz z drabiną.
Ale czy wiesz, że w Głuchowicach nie tylko jednego kominiarza mamy?
być może, jak nam szczęście dopisze, jeszcze jednego dziś spotkamy.
Tymczasem za guzik złap się, jak go posiadasz – tak przesąd powiada,
by Cię szczęście nie opuszczało, bo wiesz, czasem czarny kot pod nogi wpada.
Gdy kominiarz dawniej do miasta przybywał, kobiety jego mocy ufały,
za guzik do domów go ciągnęły, bo jako pierwsze czysty komin mieć chciały.
Każda epoka swoich wybitnych kominiarzy, to znaczy rzeźbiarzy miała,
a ich sztuka ze stylem danego czasu się komponowała.
Michał Anioł, Leonardo da Vinci i Donatello - chyba są najbardziej znani,
ale w Polsce też mamy artystów, co są na świecie uznani.
Magdalena Abakanowicz czy Igor Mitoraj swoimi dziełami zachwycali,
bo nimi bardzo nowatorskie podejście do rzeźby przedstawiali.
Ta pierwsza rzeźby wykorzystujące tkaninę tworzyła, tak zwane abakany,
Mitoraj monumentalne, uszkodzone korpusy ciała - z nich jest znany.
Teraz dużo rzeźb po prawo będzie ulokowanych, przed siebie śmiało,
najpierw trzy zwierzątka na dwóch rzeźbach będzie Twe oko widziało.
Jest więc zając, nad którym sowa siedzi, jest też łagodny miś,
na pewno wiele zwierząt już spotkałeś, ale takich nie widziałeś dziś.
Pan z brodą kolejnego domostwa dostojnie pilnuje,
ale zobacz nieco dalej – to _ _ (_) _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ gdzieś wędruje. ( 9)
Czyżby tak, jak w bajce chciał wyruszyć do miasta odległego?
Nie, on na pewno nie opuści Głuchowic – swojego domu ukochanego.
Do drwala zmierzaj – rzeźby, co ważny na wsi zawód przedstawia,
bez jego pracy przecież samo drewno w piecu się nie zjawia.
Już dziś panią z grabiami widziałeś, ta z miotłą się prezentuje,
przypatrz jej się szybko, bo do kolejnej rzeźby droga Cię kieruje.
Po lewo, przed iglakami na pewno rzeźbę odnajdujesz,
pan z napisem _ _ _ _ _ _ _ (_) _ _ stoi, byś nie zapomniał, gdzie keszujesz. (6)
Nieco dalej poszukaj rolnika, co trzyma w ręku buraka cukrowego,
ależ ciekawa to rzeźba – pewnie nie widziałeś wyobrażenia takiego.
Tworzone rzeźby nie zawsze konkretne i praktyczne cele miały,
bardzo często wizję autora stanowiły i duchowe potrzeby spełniały.
Te w Głuchowicach stojące nie tylko wsi są ozdobą,
ale pięknym przykładem talentu, sztuką ludową.
Jeszcze coś ciekawego mamy Ci do pokazania,
nim zabierzesz się do skarbu poszukiwania.
Chłopak z harmonią do taktu Ci przygrywa.
Czy słyszysz? Właśnie taka rzeźba Cię teraz przyzywa.
Za nim, tam, gdzie wieś się zaczyna poszukaj witacza.
Mam nadzieję, że wiesz, co ta nazwa oznacza?
To taki słupek, tablica, co gości wjeżdżających do miejscowość wita,
Dolny napis _ (_) _ _ _ _ - zachęta do odwiedzenia wsi to znakomita. ( 4)
Ale jest też zagadka: ile razy litera C w górnym napisie występuje?
Wynik w kratce obok z uśmiechem ląduje. __ (A)
FINAŁ JEST TU: N 51° 17.(D-C)(C-B)(C-A-B) E 016° 08.(C-B)(A-2)(C)
Pamiętasz panią z grabiami? Stała obok Piłsudskiego,
zmierzaj w podskokach do miejsca tego,
tam w lewo skręć, koło grzybów przejdź bez zwlekania
i zabieraj się do skarbu poszukiwania.
_ _ _ _ _ _ _ _ _ - za nim skarb się znajduje,
1 2 3 4 5 6 7 8 9
niech Twe bystre dobrze go wypatruje.
Kod _ _ _ _ do kłódki masz gotowy, wstukaj go żwawo,
A B C D
teraz jeszcze skobelek przesuń szybko w prawo.
Wpisz nick i datę do logbooka na dowód rzeźbiarskiej sztuki poznania,
przybij też Pieczęć Odkrywcy – na znak ukończenia keszowania.
Na inne kesze zapraszamy, w okolicy mamy ich wiele,
przybywaj na nie w tygodniu, święta lub niedziele!