Gdynia 2o2o - Dreams come True !
Reaktywacja kilku keszy w celu utrzymania pięknego kształtu Geo Artu .
Skrytki które zagineły z różnych powodów. Mam nadzieję, że tym razem miejscówki będą szczęśliwsze.
Opisy skrytek jak też bohaterowie prezentowani pozostaną bez zmian .
Nowością będzie miejsce ukrycia finału oraz zadanie do rozwiązania.
Gdynia 2o2o - Dreams come True!
Reactivation of several caches to maintain the beautiful shape of Geo Art.
Caches that went missing for various reasons. I hope the place will be happier this time.
The descriptions of the caches as well as the presented citizen of Gdynia will remain unchanged.
What will be new ? The place of the finale place of the cache and the new task to be solved.
Gdynia jest miastem spełnionych marzeń, a marzenia to ludzie, którzy wymarzyli sobie, że odrodzona Polska będzie miała własny, prawdziwy port, swoje „okno na świat”.
Gdynia to miasto zaślubione z morzem.
Tempo rozwoju Gdyni wpłynęło na wyrazisty charakter miasta.
Mieszkający tu ludzie byli i nadal są dynamiczni i przedsiębiorczy,
Szukali tu dla siebie życiowej szansy, miejsca na ziemi, materialnej poprawy losu i nowych doświadczeń, a chyba i nowych przygód.
Port budowało Państwo, ale Miasto budowali sami mieszkańcy, zapewne na obraz swoich wyobrażeń i aspiracji.
Oziewicz Ignacy (1887 - 1966)
Pułkownik piechoty Wojska Polskiego, dowódca Narodowych Sił Zbrojnych, odznaczony m. in. Virtuti Militari, spoczywa na Cmentarzu Witomińskim
Urodził się w ziemiańskim majątku Łyngmiany, ukończył elitarną szkołę junkrów w Wilnie. Po wybuchu rewolucji w Rosji podjął służbę w odradzającym się Wojsku Polskim. Podczas wojny 1919-21 dowodził frontowymi pułkami piechoty, wykazując się nieprzeciętnymi talentami i odwagą. W II RP ukończył kurs wyższych dowódców we Lwowie, kurs doskonalenia oficerów sztabowych oraz kurs dowódców pułków. Od 1935 r. był dowódcą 29. Dywizji Piechoty w Grodnie.
W 1939 r. dowodził na froncie, podczas walk ciężko ranny. Internowany przez Litwinów, zbiegł z obozu i ukrywał się w Wilnie. Poszukiwany przez NKWD, na podstawie sfałszowanej dokumentacji medycznej przedostał się do okupowanej Warszawy. Działał w strukturach Narodowej Organizacji Wojskowej - pionem zbrojnym Stronnictwa Narodowego, a w 1942 r. w wyniku połączenia kilku organizacji o zapleczu narodowym stanął na czele Narodowych Sił Zbrojnych. Była to ściśle wojskowa organizacja, kładąca wielki nacisk na szkolenie i propagowanie idei niepodległości, liczyła 80 000 żołnierzy, obejmowała całość okupowanych ziem polskich, wykraczając nawet poza przedwojenne granice. NSZ zbrojnie występowały przeciwko Niemcom jak i Związkowi Sowieckiemu, posiadały rozbudowane struktury wywiadu i kontrwywiadu, szkoliły kadry wojskowe i cywilne, wydawały prasę i książki.
Płk Oziewicz jako dowódca NSZ podkreślał w rozkazach wierność dla Naczelnego Wodza i rządu RP na Wychodźstwie. Był inicjatorem rozmów scaleniowych z AK, jednak na skutek prawie jednoczesnego aresztowania w 1943 r. dowódcy NSZ płk. Ignacego Oziewicza i dowódcy AK gen. Stefana Roweckiego oraz śmierci Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego rozmowy zostały zawieszone. Po aresztowaniu płk Oziewicz - osadzony na Pawiaku, poddany brutalnym przesłuchaniom - wiedzy o NSZ nie ujawnił, a sztab NSZ w tym czasie wydawał fikcyjne rozkazy podpisywane jego pseudonimem.
Zesłany do Auschwitz w październiku 1943 roku, włączył się w działalność konspiracji wojskowej w obozie, był oparciem dla mniej doświadczonych więźniów. Z Auschwitz przewieziony do obozu koncentracyjnego Flossenburg, wyzwolenia przez armię amerykańską doczekał w kwietniu 1945 r. Przebywał na terenie okupowanych Niemiec, prowadząc działalność społeczną w polskich organizacjach. Następnie przeniósł się do Francji, gdzie były duże skupiska byłych żołnierzy NSZ. Był m.in. prezesem organizacji „Ogniwo" oraz członkiem Komisji Weryfikacyjnej w Londynie.
W wieku 71 lat, ciężko chory na gruźlicę, powrócił do Polski i zamieszkał z rodziną w Gdyni. Zmarł 10 stycznia 1966 roku, spoczywa w grobie rodzinnym na Cmentarzu Witomińskim. Odznaczony m.in. Virtuti Militari, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi oraz orderami zagranicznymi.
Oziewicz Ignacy (1887 - 1966)
Polish infantry colonel, commander of the National Armed Forces, decorated with, among others Virtuti Militari, rests at the Witomiński Cemetery
He was born in the landed estate of Łyngiany, he graduated from the elite junk school in Vilnius. After the outbreak of the revolution in Russia, he took up service in the reviving Polish Army. During the 1919-21 war, he commanded front infantry regiments, showing outstanding talent and courage. In the Second Polish Republic he completed the course of senior commanders in Lviv, the training course for staff officers and the course of regiment commanders. From 1935 he was the commander of the 29th Infantry Division in Grodno.
In 1939 he commanded the front, seriously wounded during the fighting. Interned by Lithuanians, he escaped from the camp and hid in Vilnius. Wanted by the NKVD, based on falsified medical records he managed to get to occupied Warsaw. He was active in the structures of the National Military Organization - the armed division of the National Party, and in 1942 as a result of the merger of several organizations with a national base he became the head of the National Armed Forces. It was a strictly military organization, placing great emphasis on training and propagating the idea of independence, had 80,000 soldiers, covered all of the occupied Polish territories, even going beyond pre-war borders. NSZ was armed against Germany and the Soviet Union, had extensive intelligence and counterintelligence structures, trained military and civilian personnel, published newspapers and books.
Colonel Oziewicz as commander of NSZ emphasized allegiance to the Supreme Commander and the government of the Republic of Poland in Exile. He initiated the merger talks with the Home Army, but as a result of the almost simultaneous arrest in 1943 of the NSZ commander, Colonel Ignacy Oziewicz and the Home Army commander general Stefan Rowecki and the death of Supreme Commander general Władysław Sikorski the talks were suspended. After the arrest, Colonel Oziewicz - imprisoned in Pawiak, subjected to brutal interrogations - he did not disclose knowledge about NSZ, and the NSZ staff at that time issued fictitious orders signed with his nickname.
Sent to Auschwitz in October 1943, he joined the activities of the military underground in the camp, he was a support for less experienced prisoners. He was transported from Auschwitz to the Flossenburg concentration camp and liberated by the US Army in April 1945. He stayed in occupied Germany, conducting social activities in Polish organizations. Then he moved to France, where there were large clusters of former NSZ soldiers. He was, among others president of the Ogniwo organization and member of the Verification Commission in London.
At the age of 71, seriously ill with tuberculosis, he returned to Poland and settled with his family in Gdynia. He died on January 10, 1966, he is buried in a family grave at the Witomiński Cemetery. Decorated incl. Virtuti Militari, four times the Cross of Valor, Officer's Cross Polonia Restituta, the Golden Cross of Merit and foreign orders.
------------------------------------------------------------------
Aby odnaleźć położenie pojemnika finałowego należy rozwiązać proste zadanie:
To find the location of the cache, you need to solve a simple task:
W którym roku Płk Oziewicz ciężko chory na gruźlicę,
powrócił do Polski i zamieszkał z rodziną w Gdyni ?
In what year Colonel Oziewicz seriously ill with tuberculosis,
returned to Poland and settled with his family in Gdynia
Kiedy cały herb już w Twoje sidła wpadnie
wklej w profilu prezent ładnie:
<h2 style="font-style:italic;text-align:center;"><a href="https://www.fotosik.pl/zdjecie/b991a55aa1a257ca" target="_blank"><img src="https://images89.fotosik.pl/357/b991a55aa1a257camed.jpg" border="0" alt="" /></a></h2>
When you collect the caches nicely paste the gift into your profile wisely