Kosocice leżą wśród pagórkowatych wzniesień Pogórza Wielickiego, w odległości około 9 km na południowy – wschód od centrum Krakowa, stanowiąc współcześnie część Podgórza – jednej z dzielnic podwawelskiego grodu. Mają one starą metrykę, sięgającą czasów średniowiecznych, a kosocicka parafia p. w. św. Marii Magdaleny jest jedną z najstarszych w diecezji krakowskiej. Wedle tradycji nazwę swą wywodzą od nazwiska obywatela Kosa, który w 1260 r., uciekając z rodziną z Krakowa przed Tatarami, miał się ukrywać w tutejszych lasach. Ponieważ zaś najeźdźcy spalili podwawelski gród, nie miał po co wracać do zrujnowanego domostwa, dlatego osiedlił się w miejscu dzisiejszych Kosocic, dając początek nowej osadzie. Niedaleko kosocickiej fary zachowały się do dziś dwa XIX – wieczne forty, które odegrały dużą rolę w odparciu ofensywy rosyjskiej w grudniu 1914 r. Łączy je dawna droga rokadowa, wijąca się malowniczo zakosami wokół pól, z której rozpościerają się rozległe widoki na Płaskowyż Świątnicki, Beskid Średni, a także na stary Kraków i jego okolice.
Kościół p. w. św. Marii Magdaleny w Krakowie – Kosocicach stoi na najwyższym kosocickim wzniesieniu, przy drodze, w miejscu starej drewnianej świątyni, którą strawił doszczętnie pożar w 1910 r. Jest to budowla orientowana, trójnawowa, o typie bazylikowym, wzniesiona według projektu krakowskiego inżyniera architekta Jana Franciszka Stobieckiego w latach 1932 – 1934 z czerwonej cegły, nie fugowanej i z żelbetonu, o ścianach nie tynkowanych. W eklektycznej architekturze kościoła – zarówno w jego zewnętrznej bryle, jak i we wnętrzu – widoczna jest przede wszystkim stylizacja neogotycka.
(źródło: Materiały Parafii Kosocice)
