O SKRYTCE
Jest to typowy letterbox o trasie ok 3 km. Aby znaleźć pojemnik finałowy należy udać się na współrzędne startowe. Twoim zadaniem jest uważne czytanie wskazówek zawartych w opisie kesza. Zebrane na wyprawie litery i cyfry z poszczególnych słów, oznaczone kreską z nawiasem "(_)" będą niezbędne do otrzymania hasła, składającego się z 17 znaków które niezbędne będą do dostania się do finałowego skarbu. Na starcie skrytka zawiera: Logbook, pieczątkę (wyposażenie skrytki).
Sąsiedzi kesza wiedzą o naszej zabawie ale dyskrecja wskazana - uwaga na MUGOLI i proszę dobrze "Zamknąć" po sobie. Podczas zbierania odpowiedzi nie musisz przechodzić poza ogrodzenie. Cała trasa proadzi po drogach gminnych i publicznych.
UWAGA. Proszę nie zamieszczać zdjęć miejsca finałowego i oraz punktów/elementów, do których odnoszą się zagadek.
Witaj w Sitawce, wsi ozdobionej drewnalami,
które na każdym kroku zachwycają szczegółami.
Tu na budynkach fotografie jak żywe namalowane,
a na nich sceny z dawnych czasów ukazane.
Pewnie różne malowidła na ścianach widziałeś,
muralami one są zwane, w wielu miejscach je spotkałeś.
W Sitawce obrazy na drewnie powstają
i to jedna z cech, którymi od murali się odróżniają.
Drewnale z Sitawki jednak to sztuka naprawdę wyjątkowa,
bo w nich pamięć o mieszkańcach wsi się chowa.
Na stodołach głównie te cudeńka powstają
i idealnie w wiejską przestrzeń się wplatają.
Na placu wiejskim wyprawa ma swój początek,
przed siebie idź do głównej ulicy i w lewo, poznawać każdy zakątek.
Na przedwojennej stodole widzisz pierwsze drewnale,
autor odwzorował na nich z fotografii wszelkie detale.
Odszukaj tabliczek: „Kto za tym stoi?”, „Dlaczego w Sitawce ?”,
„Co dalej?” - wszystkie są przymocowane obok pana na ławce.
Arkadiusz (_) _ _ _ _ _ _ _ _ to twórca drewnali w Sitawce wykonanych, 8
w ramach projektu „Cichy Memoriał” zrealizowanych.
Zdjęcia Zenona i Mariana _ _ _ _ _ _ (_) _ _ _ _ inspiracją się stały, 9
bo to głównie ich aparaty dawne czasy sfotografowały.
Koło Gospodyń Wiejskich w Sitawce tradycje podtrzymuje,
dba o estetykę wsi i jej dziedzictwo kulturowe pielęgnuje.
Mężczyzna na ławeczce obok to Wiktor Kloza, jak żywy namalowany,
z jego postacią sekret długowieczności jest związany.
Codziennie przed śniadaniem spirytus z _ _ (_) _ _ _ _ _ pił, 15
dzięki niemu ponad dziewięćdziesiąt lat żył.
Pan Wiktor własnych dzieci nie miał i gdy już niedomagał,
wziął pod opiekę Stanisława, by mu w gospodarstwie pomagał.
W ramach wdzięczności dał mu ziemię w posiadanie,
to był kiedyś cenny dar, bo zapewniał rodziny utrzymanie.
Po lewej stronie _ _(_)_ panowie w garnitury ubrani - 13
Stanisław Bielawski i Anzelm Borodziński – we wsi znani.
Ten po prawej to pan Anzelm, obsługiwał młockarnię wioskową,
a potem przez wiele lat w Sitawce miał pracownię rowerową.
Do składanych przez siebie rowerów najlepsze części wkładał,
dlatego każdy we wsi „Anzelmowy” rower posiadał.
Obecnie w jego pracowni rowerowej zakład prowadzą wnukowie,
jak spytasz, gdzie kiedyś naprawiano rowery – u Anzelma, każdy to powie.
Mężczyzna obok również w Sitawce był znany i szanowany,
dlatego jego wizerunek na drewnalu został namalowany.
To Władysław(_)_ _ _ _ _ _ _ _ _, we wsi z żoną gospodarstwo miał, 6
każdy sąsiad jako kawalerzystę, co służył w armii polskiej, go znał.
Fotografia, która na drewnal przeniesiona została,
przez Stanisława z niewoli do swojej żony na święta była wysłana.
Jeszcze jedna postać zajmuje tę część ściany drewnianej,
podejdź szybko do niej, na pewno Ci już znanej.
To Zenon Witkowski, _ _ _ _ _ _ (_) _, oddany zajęciu swemu, 4
które potem przysłużyło się społeczeństwu dzisiejszemu.
Nim zaczął życie tutejszych ludzi fotografować,
musiał podczas wojny w niewoli u Niemców pracować.
Po wojnie przez dwa lata stolarką się zajmował,
ale marzył o zakładzie fotograficznym – tym się pasjonował.
Niezwykle trudne, jak na tamte czasy, było to zadanie do wykonania,
bo tylko nieliczni mieszkańcy mogli się cieszyć z prądu posiadania.
Zenon do pobliskiej elektrowni chodził z miską wywoływać zdjęcia,
ale nawet takie niedogodności nie osłabiły jego zacięcia.
Swój warsztat w Sokółce posiadał mimo przeciwności wielu,
dziś się tu mieści firma „Foto Zenek”, prowadzi ją syn, mój przyjacielu.
Pan Witkowski na swych kliszach pół wieku życia ludzi utrwalił,
na fotografiach cenne wspomnienia z tamtych czasów ocalił.
Chrzty, wesela, zdjęcia partyjne – można zobaczyć w obiektywie jego-
tak właśnie powstała galeria bohaterów dnia codziennego.
Zostaw stodołę przy prawym swym ramieniu,
ruszaj przed siebie, po prawej kolejne malowidło na drewnie, nie kamieniu.
Na nim dwie mieszkanki Sitawki na _ _ _ _ (_) _ _, 14
ukazane jak żywe, aż w to nie wierzę.
To Aurela i Teresa – siostry Michnowicz, całe życie z wsią związane,
może tę drugą z nich spotkać we wsi jeszcze będzie Ci dane.
Pani Aurela pierwszy, wygrany przez Koło Gospodyń, _ _ _ _ _ (_) _ _ _, miała, 11
do niej na seanse cała sitawska społeczność przybywała.
A Pani Teresa – ona to dopiero miała skarb do pozazdroszczenia,
porządny, dobry rower Mifa, niemieckiego pochodzenia.
Za kilkadziesiąt metrów kolejne drewnale będą na widoku,
są również piękne, więc pędź do nich w podskoku.
Wieś sprzed kilkudziesięciu lat na nich jak żywa,
w tych dwóch malunkach jej kwintesencja się ukrywa.
Typowe prace kobiet i mężczyzn są tu ukazane,
dziś już w całkiem inny sposób wykonywane.
Po prawej postać, która oddaje się codziennemu na wsi zajęciu,
to Janina _ _ _ (_) _ _ _ _ _ _ – widać ją na tym „drewnianym” zdjęciu. 17
Dojenie krów na pastwiskach w południe się odbywało,
z tego obowiązku już dziś nic niestety nie zostało.
Obok ojciec z synem – Wiktor i Wicio Grabowiczowie przedstawieni,
podczas _ _ _ (_)_ _ _ _ _ _ ziemniaków, czyli ich pielenia uchwyceni. 12
Z przodu ojciec konia prowadzi, przy pługu Wicio, syn jego,
tak właśnie pracowano w polu przed pojawieniem się traktora pierwszego.
Obaj panowie takie samo imię mają,
tu dzieje z czasów wojny się przypominają.
Brzemienna żona pana Witolda na powrót męża nadzieję straciła,
syna swego na cześć ojca Witoldem nazwała, gdy go urodziła.
Dalej przed siebie, po prawej na drewnalu dwaj przyjaciele:
Mirosław Taudul i Kazimierz Kloza – takich jak oni we wsi było wiele.
Pan Kazimierz człowiek wesoły, lokalnym bajarzem nazywany,
ale też z tego, że na (_) _ _ _ _ _ _ _ _ _ nosił krzyż, był znany. 10
Tabliczka wiele o obrządku pogrzebowym powiada,
bo ceremonia pochówku zmarłego na wsi swoje tradycje posiada.
W Sitawce pięknych drewnali jeszcze troszkę mamy,
przed siebie, do kolejnych wspomnień zapraszamy.
Pan Bronisław (_)_ _ _ _ _ _ _ _ na kolejnym widnieje, 1
z nim związane są działającego we wsi kowalstwa dzieje.
W tamtych czasach kowal cenionym zawodem był,
ale pan Bronisław również z handlu _ _ _ _ (_) żył. 2
Masz ochotę zobaczyć kolejnej postaci wizerunek?
Szukaj na zakręcie, za ogrodzeniem, tam piękny malunek.
Pan z _ _ _ _ _ _ _ _ _ (_) to Romuald Kozłowski, sołtys szanowany, 16
w latach 1986-2003 w Sitawce jego urząd był sprawowany.
To człowiek do zadań specjalnych – tak go określano,
jako miłośnika kawy, ciasta i muzyki rozrywkowej znano.
Teraz uważnie czytaj wskazówki, byś nie pomylił drogi,
w lewo skręć, do głównej ulicy niech pedałują nogi.
Znów na lewo i przed siebie do pierwszego skrętu prawego,
tam szukaj drewnianego domu nad „Zalewem Sitawka” postawionego.
Ówczesny młynarz Sitawki ze swoim _ _ _ _ _ _ (_) _ _ _ _ na drewnalu pozuje, 5
Piotr Sosnowski - tak się nazywa, a dawny młyn właśnie tu się znajduje.
Gdy w czasie okupacji Niemcy limity na przemiał zboża wprowadzili,
pan Piotr się tym nie przejmował i mielił wszystko, co rolnicy mu dostarczyli.
W czasie wojny młyn został przez wroga zaminowany i zniszczony,
ale szybko młynarz go obudował i ruszył młyn do pracy odnowiony.
Wylicz to: A – ilośc podwónych do stodołu drzwi
B – ilość stopni na prawo pd drewnala - brawo TY.
Skarb tu: N 53° 26.(B+1)(B+B)(A+3)' E 23° 14.(A-1)(A+B+2)(A+B-1)' się chowa
z wyliczeniami poradzi sobie szybko Twa bystra głowa.
Zostaw drewnal przy prawym ramieniu i idź 1400 metrów wprost przed siebie,
aż _ _ (_) _ _ _ postacie na ławeczce przywitają Ciebie. 3
Daniel, Jadwiga, Witold i Henryk na sąsiedzkiej pogawędce czas spędzają,
tym, którzy na tę fotografię patrzą, dawne czasy się przypominają.
Niegdyś przed każdym domem takie ławeczki stawiano,
spotykano się tam zwłaszcza w niedziele, śpiewano, w karty grano.
Dziś dziwne czasy nastały, ludzie ze sobą nie rozmawiają,
za to smartfonami i komputerami czas sobie umilają.
Bronisława i Jerzy z córką(_)_ _ _ _ _ _ _na kolejnym drewnalu, 7
autor ponownie zadbał tu o szczegóły w każdym calu.
Wspólnie gospodarstwo prowadzili, prac dodatkowych się podejmowali,
pana Jerzego z kładzenia dachówek we wsi znali.
Na tym przystankukeszerskiej wyprawy, dobrze radzę Ci,
czytaj o tradycji weselnej, byś miał pełny obraz dawnej wsi.
I to już ostatni drewnal, jaki dziś zobaczyłeś,
mam nadzieję, że dzięki nim dawną wieś sobie wyobraziłeś.
Zebrane literki podpowiedzą, gdzie skarb ukryty:
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
Znajdź to miejsce, pod napisem pierwsza deska i skarb zdobyty.
Podpowiedź mała: szufladki w domu masz, po naciśnięciu odskakują,
w Sitawce również takie deseczki się znajdują.
Wpisz do Logbooka swój nick i datę wykonania wyzwania,
by inni wiedzieli, że rozwiązałeś wszystkie przygotowane zadania.
Inne ciekawe kesze na Podlasiu i w Polsce polecamy,
z nimi dobrze się bawimy, uczymy i kraj zwiedzamy!