Puszcza Solska to miejsce szczególnego kultu Św. Marii Magdaleny na Ziemi Biłgorajskiej. Pierwsza pisana wzmianka o Puszczy Solskiej pochodzi z 1603 r. i jest związana z początkiem objawień św. Marii Magdaleny.
Wtedy to na miejscu objawień kanclerz Jan Zamoyski zezwolił na postawienie kaplicy, umożliwiając tym samym udzielanie posług religijnych katolickim mieszkańcom Biłgoraja, w którym istniał tylko zbór kalwiński.
Tomasz Zamoyski osadził tu w 1644 roku ojców franciszkanów budując dla nich kościół i drewniany klasztor. Wtedy też utworzono parafię obejmującą swoją działalnością również miasto Biłgoraj.
