Dwór z lat 30-tych XX w. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1268 r. Wtedy to książę Sambor był świadkiem, jak jego zięć Ziemomysł - książę kujawski przekazał zakonowi krzyżackiemu trzy wsie, w tym również Marulewy. W XVI w. wieś była własnością miasta Inowrocławia. Od 1772 r. znajdowała się w rękach dzierżawców: Jana A. Kraszewskiego, potem Polewczyńskich (1801 r.), Georga Schendela (1818 r.), Ludmiły, Wilhelminy i Luizy Kalisch, Augusta Richtera (1820 r.), Wilhelma Krienke (1854 r.), Berty Mahnke (1883 r.) i Friedricha Erxlebena (1902-1939 r.). Po 2 W.Św. majątek został przejęty przez Skarb Państwa Polskiego, a użytkownikiem zostało PGR.
Dwór piętrowy, nakryty czterospadowym dachem, uzupełniony od północy mieszkalną przybudówką z gospodarczym poddaszem.
Park z końca XIX w. o pow. 1,26ha. Mimo dewastacji i rozrastających się samosiewów, park nadal jest ciekawym skupiskiem wysokiej zieleni. Do najstarszych drzew należą: lipy drobnolistne, dęby szypułkowe i topole białe. Oprócz tego spotkamy tu robinie akacjowe, a także gatunki obcego pochodzenia: azjatyckie orzechy włoskie, jabłonie niskie, róże pomarszczone, tawuły Van Houtte'a, czy też ałycze, zwane również wiśniami śliwkowymi. Znajdziemy tu też odmiany z rodowodem amerykańskim, takie jak: daglezja sina, świerk kłujący, platan klonolistny, oraz choina kanadyjska.
źródło: http://www.polskiezabytki.pl