|
Ta skrytka, której polskojęzyczna nazwa brzmi „Ruch oporu – Fontane #12”, należy do składającego się łącznie z 31 skrytek szlaku „Z parku do parku – z Theodorem Fontane w poszukiwaniu skarbów dziedzictwa przyrody i kultury”, łączącego Buckow przez Park Przyrody Märkische Schweiz, krajobrazowy park wiejski w Wollup, park miejski w Kostrzynie nad Odrą i Park Narodowy „Ujście Warty” do Słońska. Jego bohater, Th. Fontane (1819-1898), był farmaceutą, ale przede wszystkim pisarzem i dziennikarzem. Chętnie podróżował i pisał relacje ze swoich wypraw. Wędrując naszym szlakiem trafisz na jego ślady i dowiesz się więcej o jego życiu i opisywanych przez niego skarbach przyrody i kultury.
Dnia 11 listopada 1814 roku król pruski Fryderyk Wilhelm III przekazał wieś i pałac jako nadanie królewskie swojemu, podniesionemu w czerwcu tego samego roku do stanu książęcego, kanclerzowi Karlowi Augustowi von Hardenberg. W latach 1820-1823 Karl Friedrich Schinkel przebudował pierwotnie barokowy pałac nadając mu styl klasycystyczny. Do pałacu dobudowano drugą kondygnację. Wieś i pałac otrzymały nazwę Neu-Hardenberg. W roku 1821 Hermann von Pückler-Muskau, z pomocą Petera Josepha Lenné, przeprojektował przyległy ogród krajobrazowy.
Potomek rodu, hrabia Carl-Hans von Hardenberg, spotykał się tu w roku 1944 regularnie z hrabią Clausem von Stauffenbergiem, aby dyskutować o ratowaniu Niemiec z rąk nazistów. Wraz z innymi towarzyszami broni zaplanowali w pałacu w Neuhardenbergu podjętą później próbę zamachu na Hitlera.
Dnia 20 lipca 1944 roku zamachowiec, hrabia Claus Schenk von Stauffenberg, zdetonował bombę w kwaterze głównej Hitlera w ówczesnych Prusach Wschodnich. Nie zabiła ona jednak Adolfa Hitlera.
Jednak nienawiść do Żydów, której kulminacją był holokaust za rządów Hitlera, była rozpowszechniona na terenie Niemiec już kilkadziesiąt lat wcześniej, dokładnie rzecz ujmując od połowy lat 70. XIX wieku. Raz po raz padały wtedy publiczne antysemickie oskarżenia i zarzuty.
Również Theodor Fontane nie był wolny od wysuwania takich zarzutów. W roku swojej śmierci (1898) doszedł do wniosku, że „(…) wszelkie próby asymilacji Żydów z niemieckością nie powiodły się, i to przede wszystkim z winy Żydów”. Fontane opisywał ich jako „lud, który od zarania dziejów jest skażony czymś nikczemnym, z którym świat aryjski po prostu nie może się porozumieć”. Jednak również w osobistych listach zamieszczał antysemickie przemyślenia, takie jak: „Fatalni byli ci Żydzi; ich bezczelne, brzydkie, cwaniackie (bo w cwaniactwie leży cała ich wielkość) twarze narzucają się człowiekowi wszędzie”.
Ten oczywisty antysemityzm, któremu Fontane pod swojego koniec życia dawał wielokrotnie wyraz, jest faktem do dziś mało znanym – często docenia się jedynie jego literackie dokonania.
Skrytka to mały pojemnik, który poza logbookiem i ołówkiem może zawierać TB, woodcoiny i inne gadżety.
|
Der Cache „Widerstand – Fontane #12“ gehört zu der Route „Von Park zu Park – mit Theodor Fontane Schätze des Natur- und Kulturerbes entdecken“, die 31 Verstecke von Buckow durch den Naturpark Märkische Schweiz, den Landschaftspark Wollup, den Stadtpark in Kostrzyn nad Odrą und den Nationalpark „Ujście Warty“ bis nach Słońsk miteinander verbindet. Th. Fontane (1819-1898) war Apotheker, aber vor allem Schriftsteller und Journalist. Er reiste gerne und schrieb Berichte über seine Reisen. Auf dieser Route begeben Sie sich auf seine Spuren und erfahren mehr über sein Leben und die von ihm beschriebenen Natur- und Kulturschätze.
Am 11. November 1814 übergab König Friedrich Wilhelm III. von Preußen, Ort und Schloss, als königliche Dotation an seinen im Juni desselben Jahres in den Fürstenstand erhobenen, Staatskanzler Karl August Fürst von Hardenberg. 1820-1823 baute Karl Friedrich Schinkel das ursprünglich barocke Schloss klassizistisch um. Dabei wurde es um ein zweites Stockwerk aufgestockt. Ort und Schloss erhielten den Namen Neu-Hardenberg. Die Umgestaltung des angrenzenden Landschaftsgartens besorgte 1821 Hermann von Pückler-Muskau unter Mitwirkung von Peter Joseph Lenné.
Der Nachfahre Carl-Hans Graf von Hardenberg traf sich 1944 regelmäßig mit Claus Graf von Stauffenberg, um über die Rettung Deutschlands aus den Händen der Nazis zu diskutieren. Die beiden planten im Schloss von Neuhardenberg mit weiteren Mitstreitern das Stauffenberg-Attentat.
Am 20. Juli 1944 ließ der Hitler-Attentäter Claus Schenk Graf von Stauffenberg eine Bombe im „Führerhauptquartier“ in Ostpreußen detonieren. Diese traf jedoch Adolf Hitler nicht.
Der Judenhass, der unter Hitler im Holocaust gipfelte, war allerdings bereits einige Jahrzehnte zuvor, genauer gesagt ab Mitte der 1870er Jahre, im Kaiserreich verbreitet. Immer wieder kam es zu öffentlichen antisemitischen Anklagen und Beschuldigungen.
Auch Theodor Fontane war nicht frei von diesen Beschuldigungen. In seinem Todesjahr 1898 kam er zu dem Schluss, dass „(…) jedweder Versuch der jüdischen Assimilation an das Deutschtum gescheitert sei, und zwar primär durch die Schuld der Juden“. Fontane beschrieb sie als „ein Volk, dem von Uranfang an etwas dünkelhaft Niedriges anhaftet, mit dem sich die arische Welt nun mal nicht vertragen kann.“ Doch auch in persönlichen Briefen teilte er antisemitische Gedanken wie: „Fatal waren die Juden, ihre frechen, unschönen Gaunergesichter (denn in Gaunerei liegt ihre ganze Größe) drängen sich einem überall auf.“
Dieser offensichtliche Antisemitismus welchen Fontane zum Ende seines Lebens immer wieder äußerte, ist bis heute nur wenig bekannt, oftmals werden nur seine literarischen Werke gewürdigt.
Der Cache ist ein kleiner Behälter, der neben Logbuch und Bleistift auch einen Travelbug, Woodcoins und andere Giveaways enthalten kann.
|