źródło fotografii: Zbiory Izby Tradycji Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy Barcin
Po włączeniu Barcina w skład Królestwa Pruskiego po pierwszym rozbiorze w 1772 roku, rozpoczęły się problemy parafii katolickiej. Kościół św. Wojciecha zbliżał się do ruiny, a kościół św. Jakuba również był w nienajlepszym stanie. Jednak w szkółkach parafialnych dzieci polskich katolików mogły się nadal uczyć języka ojczystego.
Krół Prus Fryderyk II dążył do jak najszybszego germanizowania tzw. Nowych Prus. Przybywali zatem osadnicy z głębi Niemiec, którzy w większości byli ewangelikami. Popieranie przez władzę mieli coraz większy wpływ na życie miasta. Po krótkiej przynależności do Księstwa Warszawskiego germanizacja wróciła ze zdwojoną siłą.
13 lat po Kongresie Wiedeńskim pojawiły się plany budowy kościoła ewangelickiego. Najpierw zbudowano prowizoryczny kościół. 8 sierpnia 1898 roku rozpoczęto budowę nowego solidnego kościoła przy skrzyżowaniu dróg koło Góry św. Wojciecha, a także u stóp cmentarza wyznaniowego. Kościół posiadał dużo miejsc siedzących, organy, chór oraz ambonę. Niedaleko była także plebania, salka zebrań oraz dom dla zakonnic.
Obiekty te były użytkowane do 1945 roku. Następnie kościół został przerobiony na magazyn, a budynki plebani i domu zakonnego na ośrodek zdrowia. Pod koniec lat 60. XX wieku kościół całkowicie został rozebrany.
źródło: "Szkice z przeszłości Barcina", J. Krzyś, C. Cieślak
Stoisz obecnie w miejscu, gdzie w 1898 roku zbudowano kościół św. Marcina. Dzisiaj w tym miejscu można znaleźć miniaturę dawnego kościoła odlaną z brązu. Aby uzyskać współrzędne finałowe należy po dotarciu na współrzędne startowe rozejrzeć się i wpisać hasło do weryfikatora.
Powodzenia!