GALEGO
Dende aquí comezamos a ruta a pé para chegar o Campo dos Caneiros. Como punto de partida sinalamos a ubicación da Fonte dos Anxos, a veira do río Mandeo. Dende esta ubicación os días 18 e 25 de agosto podemos ver as barcas remontar o río na súa xira os Caneiros.
Esta romaría fluvial ten unha gran tradición na cidade, as barcas saen dende a Ponte Vella, remontando o río Mandeo ata o campo dos Caneiros. A romaría prolongase durante todo o día, regresando as barcas a noite, para reunirse na Ponte Vella e presenciar o espetáculo pirotécnico.
É tradición engalanar as barcas con flores e vexetación con motivo da festa, e ademáis estas contan con mesas e bancos para poder comer e beber comodamente nelas.
Hoxe en día a festa consiste nun macro botellón, o que non quita que hai xa 60 correse o viño:
Aquelo é unha bataiola,
unha cousa que da medo,
homes que parecen tolos,
vellos que semellan nenos.
Todos perden o xuizo,
ninguén se atopa sereo,
o viño en logar de vasos,
tomase en botas e xerros.
(Poema da revista Betanzos, no número 57 (decembro 1960).
ESPAÑOL
Desde aquí comenzamos la ruta a pie para llegar al Campo de los Caneiros. Como punto de partida señalamos la ubicación de la Fuente de los Ángeless, a la orilla del río Mandeo. Desde esta ubicación los días 18 e 25 de agosto podemos ver a las barcas remontar el río en su gira a los Caneiros.
Esta romería fluvial tiene una gran tradición en la ciudad, las barcas salen desde el Puente Viejo, remontando el río Mandeo hasta el Campo de los Caneiros. La romería se prolonga durante todo el día, regresando las barcas de noche, para reunirse en el Puente Viejo Ponte y presenciar el espectáculo pirotécnico.
Es tradición engalanar las barcas con flores y vegetación con motivo de las fiestas, y además estas cuentan con mesas y bancos para poder comer y beber comodamente en ellas.
Hoy en día la fiesta consiste en un macro-botellón, lo que no quita que ya hace 60 años corriese el vino:
Aquelo é unha bataiola,
unha cousa que da medo,
homes que parecen tolos,
vellos que semellan nenos.
Todos perden o xuizo,
ninguén se atopa sereo,
o viño en logar de vasos,
tomase en botas e xerros.
(Poema da revista Betanzos, no número 57 (decembro 1960).