Odetchnąć Pięknem: Laski Letterbox Hybrid

Zieleń! Cudowna zieleń! Nie tylko dlatego, że gdy jest zielono w głowie, to się człowiek najlepiej czuje, ale dlatego że w zieleni jest jakaś wielka nadzieja. Kiedy czekamy na pierwszy zielony liść, jesteśmy radośni od nadziei.

Stefan Wyszyński, Kazanie do jadących na wakacje, Warszawa, 23 czerwca 1961 r.

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych im. Róży Czackiej w Laskach

Położone na wschodnim krańcu Puszczy Kampinoskiej Laski słyną z Ośrodka dla Niewidomych Dzieci, w którym siostry Franciszkanki Służebnice Krzyża i świeccy specjaliści pomagają niewidomym dzieciom w codziennym funkcjonowaniu i zdobyciem jak największej samodzielności w życiu. W miejscowej kaplicy znajduje się grób z drewnianym sarkofagiem założycielki tego miejsca – bł. Elżbiety Róży Czackiej, a kilkanaście metrów dalej – Muzeum / Izba Pamięci Matki Czackiej, w której można obejrzeć m.in. zdjęcia archiwalne oraz przedmioty należące do błogosławionej.

Historia Ośrodka zaczyna się w 1922 roku, kiedy Matka Czacka otrzymuje w darowiźnie od rodziny Daszewskich kilka mórg ziemi w Laskach. Zaczyna się budowa, zostają przeniesione placówki dla niewidomych dzieci. Zakład powiększa się, w ciągu 10 lat z jednego domku mieszczącego 30 osób rozrasta się na 10 domów mieszczących 300 osób i 8 budynków gospodarczych.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku Ośrodek stał się terenem walk. Osoby zaangażowane w rozwój instytucji niosły pomoc prowadząc szpital polowy pomimo strat materialnych placówki sięgających 75%. W czasie wojny oficjalnie działalność Ośrodka została zawieszona, a podopieczni zostali przeniesieni do Żułowa.

W 1944 roku matka Elżbieta Czacka zdecydowała o udzieleniu pomocy powstańczej Warszawie. W Laskach powstały szpitale polowe, przechowywana była broń i prowiant. Ośrodek był również miejscem przekazywania rozkazów, meldunków i wszelkich informacji przydatnych powstańcom.

W czasie powstania kapelanem sióstr w Laskach oraz Zgrupowania AK Kampinos był ks. Stefan Wyszyński, późniejszy Prymas Polski. Jego posługa nie była typową posługą kapelana wojskowego. Oprócz posług religijnych duchowny prał bandaże, cerował mundury, asystował przy operacjach oraz znosił rannych żołnierzy z pól bitewnych. Mimo straszliwych przeżyć wojennych zachował duży sentyment do Lasek i odwiedzał to miejsce do końca swego życia.

Po II wojnie światowej Ośrodek odbudowano, powstały nowe budynki warsztatowe, przedszkola, internaty, szkoły, a także powołano Dom Przyjaciół Niewidomych. Instytucja stała się nowoczesną placówką kształcącą niewidomych podopiecznych.

Center for Blind Children in Laski

Located at the eastern edge of Kampinos Forest, Laski is renowned for the Center for Blind Children, where the Franciscan Sisters Servants of the Cross and lay specialists assist blind children in their daily functioning and strive to foster their independence in life. Within the local chapel lies the tomb with a wooden sarcophagus of the founder of this place – Blessed Elżbieta Róża Czacka, and a few meters away – the Museum / Chamber of Memory of Mother Czacka, where visitors can see archival photos and items belonging to the blessed.

The story of the center begins in 1922, when Matka Czacka receives several mores of land in Laski as a donation from the Daszewski Family. Construction starts, facilities for blind children are moved there. The complex grows, in 10 years from one building for 30 people to 10 buildings housing 300 people and 8 auxiliary buildings.

During the September campaign in 1939 the center became a battleground. The personnel engaged in developing the facility helped out by running a field hospital, despite the material losses of the center reaching 75%. During the war officially the work of the center was suspended, and the pupils were moved to Żułów.

In 1944, Mother Elżbieta Czacka decided to aid the Warsaw Uprising. In Laski, field hospitals were established, weapons and provisions were stored. The Center was also a place for relaying orders, reports, and any information useful to the insurgents.

During the uprising, the chaplain of the sisters in Laski and the AK Kampinos Group was Father Stefan Wyszyński, later the Primate of Poland. His service was not typical for a military chaplain. In addition to religious duties, the priest bandaged wounds, darned uniforms, assisted in surgeries, and carried wounded soldiers from the battlefield. Despite the horrific wartime experiences, he maintained a strong attachment to Laski and visited the place until the end of his life.

After WWII the center was rebuilt, new workshop, preschool and boarding school buildings were created, along with a “House of the friends of the blind”. The center become a modern facility educating visually impaired pupils.