Roman Maciejewski (1910-1998)
Jego matka Bronisława Maciejewska z domu Zgaińska,
skrzypaczka, przybyła do Berlina w celu dalszej nauki
w tamtejszym Konserwatorium Muzycznym. Prowadziła
tam prywatne lekcje. Ojciec Romana, Józef Maciejewski, krawiec wykształcony w Berlińskiej Akademii Kroju,
z zainteresowania muzyk amator, Zapisał się na lekcję do pani Bronisławy. Ich znajomość zakończyła się ślubem,
a 28 lutego 1910 r.
W domu przy Friedrichtrase gdzie zamieszkała para młoda przyszedł na świat ich pierworodny syn Roman. Najbardziej podobała mu się muzyka Chopina. Zaczął naukę gry na fortepianie: najpierw u matki, a potem
w klasie tzw. ,,wstępnej” u prof. M. Goldenweiser
w Berlińskim Konserwatorium Muzycznym. Równolegle uczył się w klasie przedgimnazjalnej Gimnazjum im. Fryderyka Wilhelma. Maciejewscy zdecydowali się na powrót do ojczyzny. Początkowo planowali wyjechać do stolicy kraju, ale ostatecznie zdecydowali się na wyjazd do stolicy powiatu pani Bronisławy. Do Leszna. Jego matka mieszkała bowiem w Pawłowicach.
W Lesznie Józef Maciejewski otworzył zakład mody,
a Bronisława Maciejewska udzielała prywatnych lekcji skrzypiec i fortepianu. W roku 1919 Roman rozpoczął naukę w leszczyńskim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Jana Amosa Komeńskiego.
Następnie rozpoczął naukę w nowo powstałym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu. Natomiast leszczyńskie gimnazjum zamienił na Gimnazjum im. św. Kantego w Poznaniu, gdzie chodził dwa lata, a na rok maturalny przeszedł do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego.
W 1929 r. wyjechał do Paryża. Tam akompaniował do układów rytmiczno-tanecznych. Grał Bacha, Chopina, ale też własne kompozycje, często improwizował. Równolegle odbywał studia pianistyczne w klasie Bohdana Zaleskiego. Po powrocie do polski w 1931 r zgłosił się na egzaminy do Akademii Muzycznej Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie. Został przyjęty do klasy kompozycji Kazimierza Sikorskiego oraz do klasy fortepianu Józefa Turczyńskiego.
Po wykonaniu napisanego w Paryżu koncertu na dwa fortepiany dostał od Kurta Jossa zamówienie na muzykę do baletu i jednocześnie zaproszenie do Anglii. Tam poznał swą przyszłą żonę Elvi Galeen .
Kompozytor wyjechał do Szwecji z nowo poślubioną żoną. Zamieszkali w Göteborgu , bo stamtąd pochodziła Elvi i tam mieszkali jej rodzice. W tym czasie skomponował dużo utworów. W tym skomponowane
w 1942 r. Allegro Concertante na fortepian i orkiestrę. Miał on swoje prawykonanie 11 stycznia 1945 r. w sali Filharmonii w Göteborgu.
Do innych prac Maciejewskiego można zaliczyć współpracę z tamtejszym radiem, oraz był kompozytorem
i akompaniatorem w szkole baletowej Ellen Lunastörm, dzięki której poznał jej narzeczonego reżysera Ingmara Bergmana. Reżyser zaproponował mu pisanie muzyki do przedstawień teatralnych. Pierwsza powstała muzyka do Caliguli A. Camusa następnie do Makbeta W. Szekspira oraz Divinas Palabras Ramona del Walle-Inclana.
Potem przez chorobę jego życie się odmieniło. Zaczął ćwiczyć jogę i przeszedł na ścisły wegetarianizm. W czasie choroby zaprzestał komponowania małych utworów i zajął się największym dziełem swojego życia Requiem Missa Pro Defunctis. Chodź było mu dobrze we Szwecji podjął decyzję o emigracji do USA.
W Ameryce odnalazł spokój i ukończył Requiem. Pracował tam jako organista w dwóch kościołach oraz był dyrygentem własnego chóru ,,The Roman Choir”. Z USA wyjechał w 1976 r. na 7 tygodni na Wyspach Kanaryjskich. Po powrocie do Szwecji kupił pianino, zadzwonił do brata i spytał:,,Co zrobić Wojtku? Kupiłem pianino o cudownym dżwięku. Nie mogę się z nim rozstać, a muszę z tąd wyjechać”.Więc został w Göteborgu i wrócił do komponowania mazurków. Zmarł 30 kwietnia 1998 r. Urna z jego prochami spoczęła 3 czerwca 1998 r. na cmentarzu w Lesznie