Amazing point where the Tropic of Capricon and the ancient Inca Road intersect [EN]


The Tropic of Capricorn
Most globes of Earth show four dashed lines that, aside from the equator, denote special latitudes related to the seasons. One of those, the Tropic of Capricorn, is the southernmost latitude at which the Sun shines directly overhead during the December solstice. It's currently at 23° 26′ 12.3″ south, a latitude that's decreasing (moving toward the equator) by 0.47 arcsecond (0.47″) per year.

The Inca Road
The Inca road system (also known as Qhapaq Ñan meaning "royal road" in Quechua) was the most extensive and advanced transportation system in pre-Columbian South America. It was about 40,000 kilometres (25,000 mi) long. The construction of the roads required a large expenditure of time and effort. It can be directly compared with the road network built during the Roman Empire, although the Inca road system was built one thousand years later.
The Inca had two main uses of transportation on the roads: the chasqui (runners - 322 km/day) for relaying information (through the quipus - joined knotted cords) and lightweight valuables throughout the empire and llamas caravans for transporting goods.

Asombroso punto donde se cruzan el Trópico de Capricornio y el antiguo Camino Inca [ES]
El Trópico de Capricornio
La mayoría de los globos terráqueos muestran cuatro líneas discontinuas que, aparte del ecuador, denotan latitudes especiales relacionadas con las estaciones. Una de ellas, el Trópico de Capricornio, es la latitud más meridional en la que el Sol brilla directamente durante el solsticio de diciembre. Actualmente se encuentra a 23° 26′ 12,3″ sur, una latitud que está disminuyendo (moviéndose hacia el ecuador) en 0,47 segundos de arco (0,47″) por año.
El camino Inca
El sistema vial inca (también conocido como Qhapaq Ñan que significa "camino real" en quechua) fue el sistema de transporte más extenso y avanzado de la Sudamérica precolombina. Tenía unos 40.000 kilómetros de longitud. La construcción de los caminos requería un gran gasto de tiempo y esfuerzo. Puede compararse directamente con la red de carreteras construida durante el Imperio Romano, aunque el sistema vial inca fue construido mil años más tarde.
Los incas utilizaban principalmente dos medios de transporte en los caminos: los chasqui (corredores - 322 km/día) para transmitir información (a través de los quipus - cuerdas anudadas unidas) y objetos de valor ligeros por todo el imperio, y las caravanas de llamas para transportar mercancías.
Úžasný bod, kde sa pretína obratník Kozorožca a staroveká cesta Inkov [SK]
Obratník Kozorožca
Na väčšine glóbusov Zeme sú zobrazené štyri prerušované čiary, ktoré okrem rovníka označujú špeciálne zemepisné šírky súvisiace s ročnými obdobiami. Jedna z nich, obratník Kozorožca, je najjužnejšia zemepisná šírka, na ktorej Slnko počas decembrového slnovratu svieti priamo nad hlavou. V súčasnosti sa nachádza na 23° 26′ 12,3″ južnej zemepisnej šírky, ktorá sa zmenšuje (približuje k rovníku) o 0,47 oblúkovej sekundy (0,47″) za rok.
Cesta Inkov
Inkský cestný systém (známy aj ako Qhapaq Ñan, čo v kečuánčine znamená "kráľovská cesta") bol najrozsiahlejší a najpokročilejší dopravný systém v predkolumbovskej Južnej Amerike. Bol dlhý približne 40 000 km (25 000 míľ). Výstavba ciest si vyžiadala veľké časové náklady a úsilie. Možno ju priamo porovnať s cestnou sieťou vybudovanou počas Rímskej ríše, hoci cestný systém Inkov bol vybudovaný o tisíc rokov neskôr.
Inkovia mali na cestách dva hlavné spôsoby dopravy: chasqui (bežci - 322 km/deň) na odovzdávanie informácií (prostredníctvom quipus - spojených zauzlených povrazov) a ľahkých cenností po celej ríši a karavány lám na prepravu tovaru.