Miejscowość wzmiankowana w źródłach od 1393 r. Wówczas należała do Borkowiców, od 1415 r. do Gryżyńskich. W 1448 r. jako właściciel wymieniany Andrzej Jaszkowski. Ok. 1465 r. jego córka Katarzyna wniosła jako posag Abrahamowi Kiebłowskiemu, a po nich dziedziczyły ich dzieci. Po ślubie Małgorzaty Kiebłowskiej z Mikołajem Potulickim przeszło w ręce Potulickich. Następnie właścicielami majątku została ich córka Dorota wraz z mężem Wacławem Zarębą. Syn ich Jan sprzedał Kurowo w 1561 r. za 6.000 dukatów Łukaszowi Gołutowskiemu z Racotu, po którym z kolei dziedziczył jego syn Łukasz. W 1614 r. majątek przejął jego syn Adam, a po nim jego córka Jadwiga, która wzniosła Racot i Kurowo Stanisławowi Kostce z Szamotuł. Po nich dobra racockie wraz z Kurowem przejęła ich córka Joanna, żona Stanisława Tarło, która w 1676 r. wsie Racot, Darnowo, Witkówki, Spytkówki, Lubosz, Słonin i Kurowo sprzedała za 140.000zł Dorocie z Sienna Sulmowskiej, wdowie po Krzysztofie Broniszu. Dobra Racot posiadał Piotr Bronisz, a po 1719 r. jego córka Dorota, która w 1720 r. poślubiła Jana Radomickiego, a po jego śmierci wyszła w 1729 r. po raz drugi za mąż za Stanisława Jabłonowskiego. W międzyczasie na krótko dobra przeszły w ręce braci Grabowskich, właścicieli Granówka i Dalekiego, którzy wzmiankowani jako nabywcy w 1753 r. W 1777 r. dobra racockie przejął syn Doroty i Stanisława Jabłonowskich Adam. W 1798 r. sprzedał on Kurowo swojemu plenipotentowi Stanisławowi Dobrosławskiemu. W 1818 r. majątek odziedziczył Józef Dobrosławski. W 1831 r. dobra kupił Walenty Tyksicki wraz z żoną Teklą z Dobrosławskich. W 1840 r. jako właściciel wymieniany Walenty Tyksicki wraz z małoletnimi dziećmi: Maksymilianem, Cecylią i Walentyną. W 1847 r. majątek kupił Edward Mittelstaedt, a w 1857 r., Aleksander Glaesmer z żona Marią Joanną z d. Pache. W 1880 r. sprzedali oni posiadłość Williamowi Güntherowi, po którym w 1897 r. dziedziczyła żona Klara z synami Franzem, Georgiem, Hansem i Williamem oraz z córką Heleną von Seydlitz. W 1903 r. kupił ją Bernard Lorenz, po którym w 1919 r. dziedziczył kapitan Maksymilian Lorenz z Pianowa.