Krzyż pokutny w Trójcy z XIV-XVIw. Stawiany przez zabójcę w miejscu zbrodni.Usytuowany na zachodnim skraju wsi. Widnieje na nim aureola i wizerunkiem dzidy.
Krzyże wykuwane były w piaskowcu lub granicie. Były one wyrazem zadośćuczynienia popełnionej zbrodni. Stawiano je także ku pamięci, uwadze i przestrodze potomnych. Miały skłaniać przechodniów do modlitwy za dusze: zabójcy i ofiary.
Gdyby spytać mieszkańców miejscowości, w których do dziś stoją krzyże, o to, odkąd one stoją, większość odpowiedziałaby – „od zawsze”. Fakt. Tradycja stawiania krzyży pokutnych (przez innych nazywanych krzyżami ugody compositio), pojawiła się w Europie w XIII wieku i stąd trafiła na ziemie polskie – zwłaszcza na Śląsk. Śląsk bowiem był do 1526 r. w granicach Królestwa Czeskiego, tym samym w granicach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. To wszystko, co pojawiło się w Europie Zachodniej, miało swoje przełożenie także na Śląsku. Dotyczyło to również zwyczaju publicznej ugody zabójcy z rodziną ofiary. Miało to związek z licznym w XIII w. osadnictwem na prawie niemieckim, a wraz z osadnikami przybywały nowe prawa i zwyczaje. W Europie do naszych czasów zachowało się ponad 7000 krzyży pokutnych, na ziemiach Polski – ponad 600, z tego większość na Śląsku i Ziemi Lubuskiej.
SKRYTKA:
Znajduje się nieopodal krzyża, szukaj na ziemi, a nie w górze.