**A Weana Bazi**
A Weana Bazi, des bin i,
Mit’m Schmäh und an grißa G'schi,
In de Gassn vo da schena Stadt,
Wo a jeda a G'schichtl hot.
Mei Huat, der sitzt amol a bisserl schief,
I drah a Tschick, des mocht mi griabig b’leibt.
Im Kaffeehaus, do bin i dahoam,
Bei an Melange und an Topfengolm.
I red net vü, oba wenn, daun lacht's,
Da Weana Dialekt, der hot sei Macht.
A Schmäh daherg'red, ganz schee g'schneid,
Des is halt unsa Lebensfreid.
In da Stadt, wo da Stephansdom thront,
Und da Prater mit da Riesenrad wohnt,
Do kenn i jeda Eck und jeda Krochn,
Da bin i dahoam, do wüll i lochn.
I wos net vü, oba des wos i wos,
A Weana Bazi, des is a Gaudi groß.
Mit Herz und Schmäh und an offana Blick,
So geht’s durch’s Leb'n, Schritt für Schritt.
A Grinserl im G’sicht, a Schnitzerl in da Hand,
Im Heurigen, do is wo’s Leb’n schand.
Mit an G’schichtl über de Weanerg’schicht,
A Weana Bazi, des vergisst ma net so g’leicht.
Dieses nette Waldstück liegt ganz knapp noch in Wien denn hier sind wir ziemlich genau bei der Grenze.