MARZENIN
Marzenin, miejscowość o powierzchni 4,5 km2, zamieszkała przez 600 mieszkańców- położona w gminie Sędziejowice (120km2) w powiecie łaskim na Niżu Polskim w obrębie Niziny Południowo-wielkopolskiej, w mezo-regionie Wysoczyzny Łaskiej, przy drodze powiatowej w kierunku na Zduńską Wolę-Karsznice odchodzącej od drogi wojewódzkiej Łask-Widawa. Pierwsza wzmianka historyczna o Marzeninie, pochodzi z 1331 roku. W tymże roku kanclerz gnieźnieński otrzymał w dokumencie elekcyjnym z rąk arcybiskupa gnieźnieńskiego Janisława m.in. kościół w Marzeninie w ziemi sieradzkiej wraz z jego uposażeniem. W dokumencie datowanym na 1350 r. Pojawiła się informacja o zamianie Marzenina na inną wieś, dokonanej przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię-Skotnickiego. Szósta część wsi została sprzedana kanclerzowi gnieźnieńskiemu. W centrum Marzenina stoi zabytkowy (klasycystyczny) kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP, murowany w latach 1370-1372, rozbudowany ok. 1750, a następnie w latach 1810-1820 przez Juliusza Romockiego- właściciela dóbr Marzenina.
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Marzeninie
Kościół i parafia istniały już w 1331 roku. Najstarszy fragment zabudowy jest wykonany z dużej cegły (tzw. placówki) w układzie gotyckim. W 1992 roku remont kościoła potwierdził jego gotycką przeszłość, odkrywając fragmenty tynku ściany prezbiterium odnaleziono pod nimi malowidła datowane na pierwszą połowę XVI w. W rozwidleniu dróg na Wrzesiny i Swędzieniejewice usytuowany jest cmentarz parafialny, na którym znajdują się groby żołnierzy I wojny światowej i mogiła trzech żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku. Naprzeciwko kościoła parafialnego usytuowana jest strażnica Ochotniczej Straży Pożarnej- jednostki powstałej w 1910 roku z inicjatywy i potrzeby miejscowego społeczeństwa dla ochrony przed pożarami.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości tj. po roku 1918. Młodzież uczęszczała wtedy do szkoły dwuizbowej w domu p. Fraszki. Do Marzenina wróg wkroczył 5 września 1939r. Od tego momentu szkoła przestała istnieć. Rozpoczęły się aresztowania. Nauczyciele ratując się przed wywózką wyjeżdżali w inne tereny. Mimo strachu przed okupantami prowadzono tajne nauczanie. Dzieci uczyły się pod opieką p. Ali Ambroziewicz. Marzenin wyzwolono 18.01.1945r. a 14.02.1945 po pięciu i pół latach niewoli rozpoczęto pracę w szkole przy współudziale władz i przybywających nauczycieli. Powrócił p. Antoni Pawlusiński- który objął kierownictwo w szkole, p. Helena Pawlusińska, p. Joanna Skibińska, oraz nowa siła p. Stefania Pawlaczyk a wiosną przybyła p. Janina Dragan. Pod opieką szkoły w Marzeninie była filia w Pruszkowie (do roku 1950), w której nauczały siostry Jakubowskie, a po ich wyjeździe p. Stanisława Wasilewska. Liczba dzieci zapisanych do szkoły w Marzenine na dzień 09.03.1945r. wynosiła 267, a 01.04.1948r. 316 z czego 43 osoby były poza wiekiem szkolnym. Napływ młodzieży był duży, gdyż przeważali dorośli, dla których utworzono szkołę dzienną po której, po zdaniu egzaminu można było iść do szkoły wyższej zorganizowanej np.: zawodowej. Pierwszy po wojnie rok szkolny zakończono 15. VII. 1945 roku. Dwa pierwsze lata powojennej pracy były bardzo trudne. Brak było podręczników i materiałów piśmienniczych. Praca odbywała się na dwie zmiany. Od września 1946 roku Szkoła Podstawowa w Marzeninie osiągnęła pełny stopień organizacyjny. Miała 7 klas i 5 nauczycieli. Nauka odbywała się w klasach łączonych i licznych (35-50 osób). Nadal dzieci przychodziły na zmiany. Od 1949 roku kierownikiem szkoły została p. J. Skibińska. Szkoła w Marzeninie była jedyną szkołą w okolicy o 7 klasach, dlatego od roku 1950 przyjmowano do klasy VI młodzież z Dobrej i Pruszkowa (do 1952 roku). Od 1952 roku stanowisko kierownika przejął p. Józef Stano( do 1954 roku), a po nim p. Kazimierz Piatczyc. Nadal borykano się z warunkami lokalowymi. W roku szkolnym 1966/1967 udało się stworzyć VIII klasę. W roku 1980 rozpoczęto generalny remont szkoły, którym kierował ówczesny Gminny Dyrektor Szkół p. Eugeniusz Kosecki. Przez trzy lata borykano się z warunkami lokalowymi. Klasy starsze odbywały lekcje w budynku starej szkoły w Pruszkowie (oddalonej o 2 kilometry), a młodsze w remizie strażackiej.
Pierwsze lekcje w nowym gmachu szkoły odbyły się 13 grudnia 1982 roku. Z dniem 31 lipca 1984 roku dyrektor Kazimierz Piatczyc przeszedł na emeryturę, a szkołę przekazał dyrektorowi p. Helenie Koseckiej (b. kierowniczce szkoły w Pruszkowie). W październiku 1984 roku powołano społeczny komitet budowy sali gimnastycznej. Przewodniczącym komitetu zostaje emerytowany Gminny Dyrektor Szkół p. Eugeniusz Kosecki. Po załatwieniu wszystkich formalności wytyczono plan budowy fundamentów sali gimnastycznej. 24 czerwca 1988 roku był najpiękniejszym dniem dla szkoły. Połączono otwarcie sali gimnastycznej z nadaniem imienia szkole i przekazaniem sztandaru. 23 czerwca 1989roku p. dyrektor Helena Kosecka przechodzi na emeryturę. Od 01 września 1989 roku dyrektorem szkoły w Marzeninie zostaje p. Wiesław Kisłow, a po 5 latach (od 01 września 1994 roku) stanowisko objął p. Krzysztof Jaworski. Od 1999 roku szkoła podstawowa w Marzeninie zostaje przekształcona w szkołę 6 klasową (na skutek reformy szkolnictwa w Polsce).
O keszu:
Weź ze sobą coś do pisania. Podejmuj ostrożnie, żeby kesz nie przepadł i mógł służyć innym keszerom, bo to rzadka kombinacja D/T dla zagadki.
Żeby otrzymać kordy musisz ułożyć puzzle:
Puzzle | 15 sztuk | Puzzle Marzenin | Jigidi powiedział: