Deze cache is gelegd voor het Nunspeets Geocaching Event 2024. Geniet van omgeving, laat geen rommel achter en bezoek de caches alleen tussen zonsopkomst en zonsondergang.
De cache is geplaatst conform de richtlijnen van de gemeente Nunspeet.
De cache ligt niet op bovenstaand coördinaat. Los de puzzel op (N52 xx.xxx E005 xx.xxx).
Onze vakantie speelde zich af in een prachtige, weidelijke en met beken omgeven locatie. Volgens de eigenaar van ons verblijf moet je om van de omgeving te genieten ’s ochtends vroeg erop uit trekken. Tja, je hebt vakantie en dan is uitslapen toch ook wel heel fijn!
Wanneer ik op een ochtend vroeg wakker ben vanwege een sanitaire stop en de eerste stralen van de opkomende zon zie, trek ik snel m’n kleren aan voor een lekkere ochtendwandeling. De verrekijker gaat mee, je weet maar nooit.
Ik ben nog maar net op weg of hoor plotseling geritsel in ’t gras. Voorzichtig doe ik nog een paar stappen en zie dan vlak voor me een prachtig tafereel. Een veldmuis die wordt achtervolgd door een hermelijn. De laatste herken ik aan z’n kastanjebruine kleur, de gelige witte buik en z’n zwarte staartpunt. Jammer, ze verdwijnen in t gras en hoe het afgelopen is weet ik niet.
Prachtig zijn de dauwdruppels die als kristallen aan het gras hangen. Nog even en ze verdampen door de zonnestralen. Aan de rand van het weiland beweegt iets, het is een haas. Dan trap ik op een takje en gaat onze vriend er in een rap tempo vandoor. Het gras is hoog en ik kan hem niet meer volgen.
Ha, daar is een bankje, tijd voor een korte pauze. Terwijl ik om me heen kijk hoor ik een zwak piepend geluid; het is een mol in de bek van een overvliegende buizerd. Zielig, dat is de natuur.
Het wordt tijd voor een bakkie koffie en loop via een smal bospaadje huiswaarts. Dan zie ik iets bewegen naast een oude vervallen schuur. Voorzichtig ga ik verder, het is een steenmarter, zeker weten. Ik wil een foto maken maar helaas, te laat.
Heel in de verte hoor ik een boer op een tractor en langzaam maar zeker ontwaakt de wereld om me heen. De eigenaar had me nog een tip gegeven om ook een wandeling te maken over het paadje achter de schuur; een klein ommetje, dat moet lukken. Het is zeker de moeite waard; een torenvalk tuurt naar een konijn in het gras. Verderop aan dit paadje zit een burcht en met een beetje mazzel zie je hier een das; de familie laat zich vandaag niet zien.
In de verte zie ik ons vakantieverblijf al en via een modderig paadje langs de beek sta ik plots oog in oog met een ijsvogel. Wat een pracht. Het toetje op mijn wandeling. Heerlijk toch!