W 2024 roku przypada 900 rocznica ustanownienia biskupstwa lubuskiego przez księcia Bolesława Krzywoustego na terenach leżących po obu stronach Odry i Warty. Od 1124 roku Piastowska Ziemia Lubuska znalazła się w kręgu cywilizacji śródziemnomorskiej. Od połowy XIII wieku należała do margrabiów brandenbuskich, ale podlegała polskiemu arcybiskupowi w Gnieźnie. Duchowni tej diecezji mieli wpływ nie tylko na sferę religijną, a także na przemiany stylu codziennego życia, czyli pracę i obyczaje, zaszła tu ewolucja agrarna oparta na prawie niemieckim.
Górzyca jest obecnie wsią gminną, ale przed wiekami była oficjalną stolicą biskupstwa lubuskiego od 1276 do 1327 roku. Nowa, stołeczna rola przyniosła miejscowości wyraźne ożywienie. Zbudowano wtedy nowe obiekty sakralne, dom biskupa, szkołę katedralną. Wzrosła liczba ludności oraz rozszerzyły się kontakty gospodarcze. Efektem tego nagłego skoku cywilizacyjnego było uzyskanie przez Górzycę w 1317 r. praw miejskich. Okres bujnego rozwoju nie trwał jednak zbyt długo. W 1326 r. Władysław Łokietek dokonał najazdu na Brandenburgię. W odwecie mieszczanie frankfurccy jeszcze w tym samym roku najechali na dobra biskupie. Katedra została spalona, a budynki należące do biskupstwa zburzone w taki sposób, że miejsce, gdzie niegdyś stały, przypominało pole. Wydarzenia z 1326 r. miały brzemienne skutki. Wkrótce Górzyca przestała być stolicą biskupstwa lubuskiego. Na terenie tej miejscowości od lat prowadzone są badania archeologiczne, dzięki czemu znaleziono bardzo wiele śladów świetności średniowiecznego miasteczka.
Żródła: Socha K. Sójkowska-Socha J., Archeologia siedziby biskupów lubuskich w Górzycy – wprowadzenie w problematykę, 2017.
https://www.wimbp.gorzow.pl/kategoria/900-lecie-biskupstwa/
Skrytka ukryta jest w miejscu, gdzie znajdowała się katedra biskupów lubuskich i sanktuarium maryjne z cudownym obrazem.